تفسیر آیههای متصل به نور علی (ع) سوره معارج در احیای شب قدر در دماوند
حجتالاسلاموالمسلمین محمدجواد حاج علیاکبری، رئیس مرکز رسیدگی به امور مساجد کشور و سخنران دومین شب قدر در مسجد جامع دماوند، تفسیر متصلکننده سوره معارج به نور علی (ع) را بهعنوان هدیه قرآنی بهرسم هرساله به مردم حاضر در مسجد جامع این شهر ارائه داد که در زیر به مهمترین بخشهای این خطابه اشاره میشود.
*لیلهالقدر را معنویت حجت حق میسازد و خود امام (ع)، حقیقت و باطن لیلهالقدر میباشد. تمام مقامات عرشی، قدسی و ملکوتی به اذن پروردگار متعال، به زمین میآیند که این جاذبه به سبب حجت خدا و ولی کامل در زمین است که همه قدسیان را به زمین میکشد.
*هر سال در این شب، فرشتگان به همراه رئیس ملائکه به حضور حجت خدا حاضر میشوند که همان صحنه سجده روز خلقت حضرت آدم است که دفاتری به همراه خود میآورند که در حضور او کار عالم و آدم هم رزقها و هم اجلها در حضور حجت خدا، نه فقط برای دوستان خدا؛ بلکه برای دشمنان هم بازنویسی میشود.
*آنچه قرآن را از عالم خود نازل کرد تا در دسترس ما باشد، معنویت پیامبر اکرم است و آنچه که فرشتگان را نازل میکند، حضرت مهدی (عج) است و ما مفتخریم که اهل زمان امامی هستیم که چشم امید همه پیامبران و ائمه به او دوختهشده بود. کسانی حقیقت لیلهالقدر را به تمامِ درک میکنند که در اجتماع عاشقان حضرت در این شب، به دعاهای آن حضرت آمین بگویند و دعاهای آن حضرت از زبان آنها جاری شود.
*اولین دعای امشب، دعا برای اینکه شب بیست و سوم باشیم و عافیت داشته باشیم که اوج شب لیلهالقدر را درک کنیم و با آمادگی بیاییم و اگر هم بنا است از دنیا برویم، بعد از شب بیست و سوم باشد آن شب همدیگر را دعا کنیم. دعا برای تفرقه در خطوط دشمن و گرفته شدن نفسشان و ریشهکنی دواعش و تکفیری و ذلت و بدبختی آل سعود و خبر خوش فتوحات سوریه، یمن و نیجریه را از خدا بخواهیم که امام زمان اینها را میخواهد.
*هفتادمین سوره قرآن کریم، هدیه قرآنی شب قدر امسال به مردم مسجد جامع میباشد. یکی از افضل اعمال در شب قدر، مباحثه علمی است که مراجعه به منشأ علم یعنی قرآن از این دست اعمال است. اگر با سوره هفتادم قرآن که در ترتیب نزول قرآن، هفتاد و هفتم است کسی انس بگیرد، در روز قیامت مورد سؤال قرار نمیگیرد و با شخص پیامبر محشور میشود و این مژدهای است که در برابر انس و عمل و فهم این سوره به مؤمنان دادهشده است.

*«سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ» چشم دشمنان امیرالمؤمنین را کور کرده است؛ ابتدای این سوره مدنی و میانه آن مکی است. شخصی بعد از واقعه غدیر خم خدمت پیامبر اکرم آمد و خطاب کرد که شما فرمودید که خدا یگانه است و نماز بخوانید و جهاد و … کنید و انجام دادیم و حالا می گویید این جوان، امام است. این از جانب خداست یا خود و پیامبر پاسخ داد که هر آنچه من گفتم از جانب خداست و این شخص با عصبانیت رفت. این فرد در حالی که در حال بازگشت بود، این فرد با خود میگفت که اگر ولایت از جانب امیرالمؤمنین است، سنگی از آسمان بیاید که این سنگ آمد و به سر آن منافق برخورد کرد و مرد. همه اهل سنت گفتند که این سال سائل مربوط به عذاب انکارکننده ولایت امیرالمؤمنین است و این عذابی است که از کافران دفع نمیشود.
*«تَعْرُجُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ» که برعکس نزول ملائک در شب قدر است که همین فرشتهها با حضرت روح در مقامات خود مستقر میشوند؛ توقف منکران ولایت علی (ع) پنجاه هزار سال دنیا آن روز امتداد دارد و طبق روایتی از پیامبر، برای دوستان علی (ع)، به اندازه یک نماز واجب و بلکه از این هم کوتاهتر است. وقتی کسی با نور علی به صراط برسد که صراط روی جهنم است و همه وارد میشوند؛ اما همه خارج نمیشوند و برخیها هزاران سال طول میکشد تا خارج شود. صراط مستقیم باطن ولایت امیرالمؤمنین است و اگر کسی با این نور وارد شد، به چشم به هم زدنی از آن عبور میشود و نور علی (ع)، جهنم را خاموش میکند.
*اما نشانههای نور علی در آیههای بعدی میآید که «إِلَّا الْمُصَلِّینَ ﴿٢٢﴾ الَّذِینَ هُمْ عَلَیٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ﴿٢٣﴾ وَالَّذِینَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ﴿٢٤﴾ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾ وَالَّذِینَ یُصَدِّقُونَ به یوم الدِّینِ ﴿٢٦﴾ وَالَّذِینَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾ إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ ﴿٢٨﴾ وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿٢٩﴾ إِلَّا عَلَیٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ ﴿٣٠﴾ فَمَنِ ابْتَغَیٰ وَرَاءَ ذَٰلِکَ فَأُولَـٰئِکَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿٣١﴾ وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿٣٢﴾ وَالَّذِینَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ﴿٣٣﴾ وَالَّذِینَ هُمْ عَلَیٰ صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾» و طبق این آیهها، نور علی در مالشان جاری شود، در نمازشان جاری باشد، با قیامت زندگی کنند و نور محبت علی برای آنها به قیامت ترسی تبدیل شود. نور محبت علی در زندگی آنها، امانتداری، عفت داشتن و وفای به عهد شود و دوباره در انتها بر نماز تأکید میکند و اینها اهل نجات هستند.
*«وَلَا یَسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیمًا» که در روز سخت قیامت، دوستان بسیار صمیمی هم از هم فاصله میگیرند و در آیه «یُبَصَّرُونَهُمْ ۚ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ به بنیه» میفرماید هم را میبینند؛ ولی از هم فاصله میگیرند که نکند باری به دوشش بیفتد از دیگری و برای اینکه سختی قیامت را درک کنیم باید به مسجد کوفه برویم. در مسجد کوفه مقامی به نام محراب حضرت علی (ع) است که در محراب نافله، ضربت اتفاق افتاد. در اینجا علی (ع) یک مناجات خاص داشت و آن مناجات، اَسْئَلُکَ الاْمانَ است و آن روز چه روزی است که وقتی همه عالم از علی (ع) امان میخواهد، علی از خدا امان میخواهد و این باید درسی باشد برای ما که تا زندهای امان بگیر که آن روز روزی است که آنقدر سخت که فرد گنهکار دوست دارد بچههایش را فدا دهد تا خودش را نجات دهد. از خدا امان بگیر برای روزی که حاضر است همسر و فرزند و همشهریان را فدا کند، اما خودش نجات پیدا کند.



*اخبار مرتبط
آیههای بیدارکننده سوره زلزال در احیای شب قدر در دماوند
انتهای پیام/



