«گهوارهای برای مادر»، فیلمی با زبان تصویر و کمترین دیالوگ
با همه نقدهایی که به این فیلم وارد است اما نمی شود از موضوع بکر آن گذشت، موضوعی که تا به حال از دریچه دوربین به آن توجه نشده بود و فیلم هم تا جایی که توانست شرایط یک طلبه زن را به جای زبان دیالوگ از زبان تصویر روایت کرد.
به گزارش تارود به نقل مرصاد، فیلمی در حال و هوای فیلم های حوزوی اما این بار با طلبه هایی که زن هستند. گهوارهای برای مادر به رسم اکثر فیلمهای این روزهای سینما دیر سر اصل مطلب می رود و روایتی کُند دارد که مخاطب را خیلی جاها پس میزند.
هرچند صحنه های کنار هم بودن مادر و دختر خیلی احساسی و زیبا از آب درآمده و در فیلمبرداری فیلم هم ابتکاراتی صورت گرفته اما داستان فیلم کشش ندارد و وقتی قرار است فیلمی را با داستانی یک خطی بنویسیم بهتر است تعلیق های فرعی داستان را زیاد کنیم تا فیلم کشش پیدا کند.
اما این فیلم فاقد تعلیق های فرعی است و برای ادامه پیدا کردن دست به دامن آوردن کاراکترهای پرستار می شود که هر کدام بنا به علتی از نگهداری آن مادر پیر امتناع می کنند.
در این زمینه هم فیلم از نظر روایی و علت و معلولی مشکل دارد و به آن از جنبه رئالیستی ضربه می زند. فیلم گهواره ای برای مادر هرچند دارای مفاهیم بالای دینی و انسانی خوبی است و امتحان الهی یک طلبه را به تصویر می کشد اما نسبتا بدساخت است.
ریتم آن کند است و بر روی جزئیاتی مثل موسیقی برای آن زیاد کار نشده، گهواره ای برای مادر فیلم کم دیالوگی است و خیلی از سکانس هایش بدون ردوبدل شدن دیالوگ می گذرد و بهتر بود این سکانس ها با موسیقی های حس برانگیزی پر شود که مورد غفلت قرار گرفته است.
با همه نقدهایی که به فیلم وارد است اما نمی شود از موضوع بکر داستان گذشت، موضوعی که تا به حال از دریچه دوربین به آن توجه نشده بود و فیلم هم تا جایی که توانست شرایط یک طلبه زن را به جای زبان دیالوگ از زبان تصویر روایت کرد.
داستان “گهوارهای برای مادر” شرح قصهای است که به زندگی یک بانوی طلبه میپردازد. نرگس دختر جوانی است که ادبیات روسی را در دانشگاه مسکو به اتمام رسانده است و اینک در کسوت بانویی طلبه، درس میخواند و قرار است برای تدریس به دانشجویانی که تازه مسلمان شدهاند به روسیه بازگردد.
انتهای پیام/
