گفتگو با مادری آشنا برای هزاران مادر دماوندی/ حکایت اولین مامایی که 56 سال پیش به دماوند آمد
مادر، واژهای است که تمام لحظههای زندگیاش را فدای فرزندش کرد تا او در کمال آرامش و آسایش زندگی کند، مادر واژهای است که تمام تار و پودش پر از مهر و محبت به فرزندش است و میتوان مادر را عشق کامل زندگی دانست.
به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند، احترام نیری، متولد سال 1300 که در سال 1327 موفق به دریافت مدرک فوق لیسانس از دانشگاه تهران است و دوران خدمتش را در اردکان یزد و به مدت چهار سال گذراند و با سختیهای آن زمان، موفق به کسب مهارت مامایی گردید.
وی پس از گذراندن دوره کارآموزی در یزد، راهی شهرستان دماوند شد تا بتواند به زنان روستا نشین و شهر نشین این شهرستان کمک کند، ساعاتی از روز را در مطب میگذراند و ساعاتی که بهعنوان ساعت استراحت بود نیز صرف مردم میکرد و اگر شخصی وضعیت مالی مناسبی نداشت، از او ویزیت دریافت نمیکرد.
احمد گتمیری، تنها فرزند ایشان میگوید: 56 سال است که مادرم به دماوند سفر کرده و در طی این سالها به فکر خدمترسانی به مردم بوده و گاهی دو روز تا یک هفته را در دورترین نقطه شهرستان میگذراندند تا کودکی را به دنیا بیاورند.
وی ادامه میدهد: مادرم از هوشیاری خوبی برخوردار است ولی گاهی دچار حواسپرتی شده و در دوران جوانی سیر میکند و از عروسش بهعنوان بانوی مهربانی یاد میکند که همواره یار و غمخوارش بوده و در تمام سختیها، پشت مادر همانند کوه ایستادگی کرده است.
گتمیری بیان کرد: مردم همیشه به مادر لطف دارند و همیشه خاطرهای بازگو میکنند، هفته قبل، با شخصی آشنا شدم که اهل روستای اتابک آبسرد بود و گفت که 50 سال قبل، مادرم را با تراکتور به روستا برده و پس از چند روز مراقب از زن حاملهای، فرزندی را به دنیا آورده است.
در روز ولادت حضرت فاطمه (س)، لازم دانستیم اولین مامای شهرستان دماوند را به این نسل معرفی کنیم تا همگان بدانند کسانی بودند که در زمان جوانی سختیهای بسیاری را متحمل میشدند تا چشم نوزادانی را به این دنیا بگشایند.
گزارش: شمیم علاءالدینی
انتهای پیام/
