پیشنهاد 60 میلیارد دلاری ایران به آمریکا
روزنامه قانون نوشت : اگرچه دور نهایی گفتوگوهای هستهای ایران و غرب تاحدي تحت تاثیر هیاهوی رسانهای ناآرامیهای اوکراین قرار گرفت، اما همچنان یکی از موضوعاتی بود که در هفته گذشته در صدر توجه رسانههای جهان بود.
فیگارو در ادامه مینویسد، همزمان با این گفت وشنودها، در ایران وزارت خارجه این کشور کمیسیون ویژهای تشکیل میدهد که وظیفهاش بررسی چگونگی برچیده شدن تحریمهااز سوی آمریکا بود.
این روزنامه فرانسوی مدعی شده که در وزارت خارجه ایران، بررسی شده که تهران با چه سیاستی می تواند به بازیگر مهم صحنه بین المللی تبدیل شود. نتیجه این شد که وجود یک قرارداد اقتصادی عظیم میان دو طرف می تواند به این روند کمک کند.
از این رو وکلای برجسته ایرانی ـ آمریکایی یک پیشنهاد مهم تجاری از سوی ایران برای آمریکاییها تهیه کردند که در سفر نیویورک، تسلیم آمریکاییها شود. در این طرح پیشنهادی به دو بخش توجه شده بود؛ صنایع نفت و صنایع هواپیماسازی آمریکا.
در بخش هوایی به آمریکا پیشنهاد شده بود که ایران آماده است به فوریت ۶۰ هواپیمای بوئینگ مسافربری را خریداری و برای۹۰ فروند دیگر تفاهم نامه آمادگی امضا کند. به نوشته فیگارو، محور اصلی این اقدامات محمد نهاوندیان، مشاوراقتصادی حسن روحانی، بوده و مبلغ این قرارداد پیشنهادی به ۲۰ میلیارد دلار بالغ میشود. فیگارو مینویسد، در بخش نفت تماسها در حاشیه همایش اقتصادی داووس با حضور شخص روحانی و وزیر کارکشته نفت وی صورت پذیرفت.
فیگارو می نویسد: بیژن زنگنه در داووس مدیران بزرگترین شرکتهای نفتی آمریکا را گردهم آورد و قراردادهایی به آنها پیشنهاد کرد که با قراردادهای قبل از نظر سود و جذابیت بسیار متفاوت بود، حتی به نوشته فیگارو، بیژن زنگنه به سرمایه داران آمریکایی گفت: «اگر شما پا پیش بگذارید و به ما کمک کنید، ما نیز ترتیبی خواهیم داد که برندگان این قراردادها شما باشید.» فیگارو مینویسد، پیشنهادی که زنگنه به آمریکاییها ارائه کرده بیش از ۴۰ میلیارد دلار ارزش داشته است.
دومینوی تحولات خاورمیانه
سایت خبری ـ تحلیلی المانیتور مینویسد، در حالی که تهران و واشنگتن، حداقل در انظارعمومی، قصد دارند که تمرکز مذاکراتشان را روی مسئله هستهای بگذارند و حرفی در مورد سوریه نزنند اما این دو موضوع به طور ناخواسته در همدیگر تنیده شدهاند. خواستۀ ایران برداشته شدن تحریم هاست اما، طبق قوانین آمریکا، ایران از شرّ تحریمهایی که شرکتهای خارجی را از سرمایه گذاری در ایران منع میکنند رهایی نخواهد یافت مگر اینکه ایران دست از حمایت گروههایی چون حزب ا… بردارد.
نگارنده این مطلب در ادامه با این ادعا که آوردن موضوع تهدیدهای تروریستی در سوریه به مرکز مباحثات با ایران، فضایی بهتر را برای ادامه مذاکرات مربوط به گذار سیاسی و کمکهای انسانی در سوریه ایجاد میکند، مینویسد: «از این طریق میتوان به یک مکانیزم پایدار برای مبارزه با خطر رو به رشد القاعده و گروههای وابسته به آن نیز دست یافت.
این امر دست نیافتنی نیست. از آنجا که خطر تروریسم در سوریه، ایران را نیز تهدید میکند، تهران نشانههایی (جدی) برای برخورد با این موضوع از خود بروز داده است. اما مسئله اینجاست که تهران به صرف اینکه آمریکا میخواهد که دست از حمایت از بشار اسد و حزب ا… بردارد به چنین خواستهای تن نخواهد داد.
از سوی دیگر آمریکا هم در شرایط ایده آلی برای تحقق چنین امری، حتی از طریق مذاکرات سرّی قرار ندارد. اینجا، جایی است که روسیه میتواند نقش بازی کند. این امر تا حدی متاثر از منافع مشترک بین ایران و روسیه در خصوص مقابله با خطر نیروهای جهادی در سوریه است، منافعی که آمریکا نیز در آن اشتراک دارد…آمریکا به جای منزوی ساختن روسیه و ایران باید با آنان و نیز متحدین منطقهای خود برای مبارزه با تهدید تروریسم که اینک به یک مقوله امنیت ملی بدل شده وارد همکاری و تعامل شود.
پرچمها برافراشته شدند
روزنامه گاردین بیستم فوریه با استقبال از آغاز روابط دوجانبه ایران و انگلیس در سطح کاردار مینویسد، پرچم سه رنگ ایران بر فراز ساختمان سفارت این کشور در لندن برافراشته شد. این روزنامه با نگاهی به روابط پر تنش دو کشور در چند سال اخیر مینویسد، از زمانی که حسن روحانی در ایران روی کار آمده است، دو کشور گامهایی چشمگیری را برای بهبود روابط برداشتهاند. به نوشته گاردین، دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس، و حسن روحانی ماه نوامبر با یکدیگر تلفنی صحبت کردند؛ این گفتوگو نخستین ارتباط مستقیم میان رهبران دو کشور پس از نزدیک به یک دهه بود.
گاردین مینویسد، در غیاب سفارت خانههای دو کشور نزدیک به ۴۰۰ هزار ایرانی که در انگلیس زندگی میکنند و ۱۰۰ شهروند انگلیسی که در ایران حضور دارند با دشواریهای بسیاری روبه رو شده بودند.
همه گزینهها روی میز است
سایت خبری ـ تحلیلی المانیتور ۱۹ فوریه در گزارشی با عنوان «جنگ کلامی ایران و آمریکا، مانعی در برابر مذاکرات؟» مینویسد، بر اساس توافق موقت ژنو دو طرف قرار است مذاکرات خود را برای رسیدن به توافقی نهایی هم چنان ادامه دهند اما استفاده مکرر مقامهای آمریکایی از عبارت «همه گزینهها روی میز است»، ممکن است موضع دو طرف، به خصوص ایران را، حتی پیش از شروع مذاکرات سختتر کند. دور جدید تهدیدهای آمریکا با سخنان جان کری، در مصاحبه ۲۳ ژانویه با شبکه العربیه آغاز شد. در آن مصاحبه کری با لحنی تهدیدآمیز گفت اگر ایران به تعهداتی که داده عمل نکند، گزینه نظامی حاضر و آماده است.
پنج روز پس از آن، باراک اوباما در سخنرانی سالانه خود در برابر کنگره آمریکا اخطار داد در صورت تصویب هر تحریم جدیدی از سوی کنگره آن را وتو خواهد کرد… اوباما سخنان دیگری نیز ایراد کرد که در فرهنگ ایرانی میتواند نوعی سخن گفتن از موضع بالا تلقی شود. المانیتور مینویسد، رهبر جمهوری اسلامی ایران نیز هشتم فوریه در واکنش به سخنان اوباما در بخشی از بیانات خود گفت: «ملّت ایران این مذاکرات را زیر نظر داشته باشند؛ اظهارنظرهاى بىادبانۀ مسئولان آمریکایى را مردم ببینند، زیر نظر داشته باشند، دشمن را بشناسند.»
المانیتور در پایان مینویسد، درست است که تیم روحانی-ظریف مصمم است به بن بست هستهای خاتمه دهد اما نه به هر بهایی. در صورتی که آمریکا به زبان تهدید و ارعاب ادامه دهد ترک مذاکرات از سوی تیم ایرانی امر غیرممکنی نیست و اگر چنین وضعیتی اتفاق بیفتد نباید مایه شگفتی شود.
