نجات زن قاتل از چوبه دار
درحالیکه حکمش قطعی شده بود و قرار بود یک ماه پیش بالای دار برود تا حکم قصاصش اجرا شود، رئیس کانون اصلاح و تربیت (رئیس اندرزگاه نسوان) با خواهش و تمنا برایش یک ماه فرصت طلب کرد و با وساطت و تلاش های شبانه روزی بالاخره او را از طناب دار نجات داد.
رئیس اندرزگاه نسوان ادامه داد: ما خودمان خواستیم تا مبلغ ناچیزی بعنوان دیه به خانواده مقتول پرداخت شود و از آنچا که خانواده قاتل از نظر مالی در شرایط خوبی نبودند به ناچار بدنبال خیرینی بودیم که در این امر خیر با ما همکاری کنند.
رئیس اندرزگاه زنان تصریح کرد: وقتی برای رضای خدا قدم برمی داری، خداوند نیز همه موارد را به هم متصل می کند و تمامی مراحل کار را پیش می برد.
از نکات جالب دراین مراسم، دعوت مجری از یکی از خیرین بود. مجری برنامه گفت:”با توجه به این که فردی که قرار است مورد عفو قرار بگیرد یک خانم است و در میان خیرین (که چهار نفر بودند) یک خانم حضور دارد. با کسب اجازه از سایر خیرین دعوت می کنم از سرکار خانم … خیر محترم که برای چند دقیقه در خدمتشان باشیم.” سه دقیقه اشک شوق تنها چیزی بود که حاضرین شاهد آن بودند و بدون اینکه بتواند جمله ای بر زبان بیاورد، از جایگاه پایین آمد.
در بخش دیگری از این برنامه که در شرایط بسیار خوب و در فضایی کاملا معنوی و صمیمی برگزار شد یکی از مددجویان با حضور در جایگاه، دلنوشته ای از طرف مددجوی قاتل قرائت کرد و اعلام کرد با توجه به شرایط روحی ایشان بنده بجای وی این متن را قرائت می کنم.
سید عبدالرحمان توفیقیان در پایان گفت: تنها عاملی که مرا ترغیب کرد تا این کار را شروع و به پایان برسانم رفتاری بود که از این مددجوی خانم (فرد قاتل) مشاهده میکردم و مرا به این یقین و باور رسانید که از عمل خویش نادم و از صمیم قلب پشیمان است.
این کارشناس امور اجتماعی که سابقه حضور و تجربه کار در بخش های مختلف معاونت پیشگیری از آسیب های اجتماعی بهزیستی، استانداری و دانشکده علوم اجتماعی را دارد افزود: قصاص حق خانواده مقتول و از طرفی وساطت و میانجیگری وظیفه ماست. یقینا قصاص حق خانواده مقتول است اما گذشتن از حق شیرین است و به وجدان آرامش می بخشد. نباید فراموش کنیم که به همان اندازه که عمل قتل می نواند جامعه را ملتهب کند و از نظر روانی تاثیرات منفی داشته باشد، بخشش و عفو و انتشار این گونه فعالیت در سطح جامعه می تواند فضای جامعه را امن و آرام کند.
