مولا وردی در نیویورک چه میکند؟
مولا وردی که به همراه 180 نفر از بانوان کشور به اجلاس کمیسیون مقام زن در امریکا رفته است این روزها با دیدارهای مسئلهدار خود بار دیگر انتقادهای فراوانی را بهسوی خود جذب کرده است.
مدتی است که مولا وردی معاون امور زنان ریاست جمهوری به همراه عدهای از بانوان دولتی و جمعی از بانوان سازمانهای مردمنهاد جهت شرکت در پنجاه و نهمین اجلاس کمیسیون مقام زن پکن+20 برای رساندن پیام صلح کشور اسلامیمان به آمریکا سفرکردهاند اما گزارشهایی از عملکرد آنان در این سفر به دست رسیده که مؤید این مطلب نیست.
هنوز مدتزمان زیادی از سفر معاون زنان رئیسجمهور به واتیکان بهمنظور تعامل درباره موضوع زنان و خانواده نمیگذرد؛ سفری که صرفنظر از انتقادات وارده، با توجه به نگاه و داشتههای دینی و ملی ما در ارتباط با موضوع زن و خانواده و تفاوت این نگاه با نگاه واتیکان، دستاورد محسوسی نداشت.
این در حالی است که انتقادهای فراوانی نسبت به تعداد افراد اعزامی از ایران به این اجلاس وجود دارد چراکه تعداد 180 نفر از بانوانی که به این اجلاس رهسپار شدهاند را تنها 11 بانوی دولتی و 2 نماینده مجلس همراهی میکنند اگرچه این تعداد نیز بهزعم برخی زیاد نیز هست.
زهره طبیب زاده نوری، عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی شرکت بالغبر 180 عضو سازمانهای مردمنهاد بدون مشخص شدن اهداف و عملکرد در اجلاس پکم+20 را جای بسی تامل دانسته و حتی حضور 11 مسئول دولتی را هم زیاد میداند.
این در حالی است که بسیاری بر اجازه اقامت 3 ماهه این گروه در آمریکا انتقاد کرده و خواستار شفافیت عملکرد و اهداف آنان شدهاند چراکه جابجایی و اقامت سهماهه این گروه از بانوان که برای اولین بار در چنین حجم گستردهای روانه آشیانه شیطان شدهاند، جای سؤال و تامل دارد.
لاله افتخاری نماینده مجلس شورای اسلامی در این زمینه میگوید: تاکنون سابقه نداشته که با این سرعت و این حجم برای NGOها برای حضور در اجلاس کمیسیون مقام زن ویزا صادر شود و امسال پیش از موعد موافقت شد و از سوی افراد خاصی مانند شیرین عبادی زودتر از ورود آنها استقبال صورت گرفت.
سؤال اینجاست که بانوان ایرانی برای رساندن پیام صلح مقام معظم رهبری به جهانیان راهی این سفر شدهاند یا برای دیدار با معاندانی چون شیرین عبادی؟ آیا مولا وردی که در کارنامه خود دیدارهایی بسیاری را با معاندان داشته است میتواند پیام طلبکاری جمهوری اسلامی ایران در موضوع زن از آمریکا و غرب و نه بدهکاری و پاسخگویی ما به آنان باشد؟
لاله افتخاری با توجه به عملکرد این گروه از زنان در مدت اقامتشان در اجلاس میگوید: شاخصهای انتخاب افرادی از سوی معاونت امور زنان برای حضور در این اجلاس باید شفاف شود و انتظارات از آنها مشخص باشد و در راستای اهداف نظام حرکت کنند. همچنین درباره اینکه آیا از بودجه دولتی استفادهشده یا خیر و حتی اگر از طرف خود NGOها هزینه صورت میگیرد نباید خارج از اهداف نظام حرکت کنند.
دیدار با سران کشورهایی مانند روسیه و چین که یا کمونیستاند و یا سابقه کمونیستی دارند فارغ از تعاملات اقتصادی کشور با آنان نمیتواند توجیه مناسبی در باب زنان و خانواده داشته باشد چراکه کشور ما یک کشور اسلامی و با قوانین و چارچوبهایی است که بهواقع با چارچوبهای کشورهایی مانند ترکیه تفاوت زیادی دارد بنابراین چرا باید معاون امور زنان رئیسجمهور با نمایندههایی چنین کشورهایی دیدار و بحث و تبادل تجربه داشته باشد؟
مولا وردی که اجلاسهای بینالمللی را جایی برای تبادل تجارب زنان دنیا در مقابله با چالشهای سنتی و نوظهور میداند بهتر نیست به گفتگو و تبادل اطلاعات با کشورهایی مسلمان بپردازد؟
باید ببینیم لشگر زنانی که به گفته مسئول خواهران بسیج دانشجویی بیشتر آنان سابقه و صبغه فمینیستی دارند چگونه در این اجلاس خواهد درخشید و تا چه حد در جهت اهداف نظام و رساندن پیام رهبر معظم انقلاب کوشا خواهند بود چراکه اقامت این تعداد از زنان در کشور امریکا هزینههای بسیاری را در برداشته و باید دید این هزینه از کجا برای سازمانهای مردمنهاد تأمینشده است.
طبیب زاده نماینده مجلس دراینباره میگوید: هزینه یک نفر از افراد برای حضور در نیویورک و اجلاس 30میلیون تومان است که باید دید اینهمه هزینه از کجا برای سازمانهای مردمنهاد تأمین میشود و دولت و وزارت کشور نهتنها در بحث محتوا بلکه در خصوص بودجه تأمینشده برای حضور سازمانهای مردمنهاد در این اجلاس باید ورود کرده و ارزیابی و نظارت داشته باشند.
درحالیکه انتقادهای فراوانی به حضور تعداد بیش از انتظار بانوان و عملکرد آنان در این اجلاس وارد میشود باید دید دستاورد این تعداد از بانوان برای کشور اسلامیمان چه بوده و در پایان سفر پرهزینهشان چه سوغاتی برای کشور به ارمغان خواهند آورد و آیا وزارت کشور و ریاستجمهور پاسخگوی عملکرد ضعیف و دور از انتظار آنان خواهند بود یا نه.
انتهای پیام/
