فعال محیط زیست و گردشگری با بیان اينکه در طول 60 سال گذشته میانگین دما در دماوند 2.7 درجه سلسیوس افزایش یافته است، گفت: بالاترین سرانه ساخت ویلا در منطقه دماوند رخ میدهد و برخی از مناطق دماوند میزان افت سطح آب زیرزمینی تا 300 متر گزارش شده است.
به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند، محمد درویش در نشست تخصصي توسعه گردشگري و صنايعدستي شهرستان دماوند اظهار داشت: قله دماوند نزدیکترین فاصله ایران با آسمان و رفیعترین قله ایران است، این قله به همراه زردکوه، علمکوه، شاهکوه، تفتان، سبلان و چند کوه دیگر مجموعا 17 هزار و 600 هکتار از پهنه 165 میلیون هکتاری ایران را در برمیگیرند، این کوهها حدود یک ده هزارم خاک ایران را تشکیل داده و باعث آفرینش 93 رودخانه دائمی در وطن شدهاند.
وی افزود: این کوهها سبب ساز این هستند که در جایی به نام کمربند خشکی جهان شاهد یک تمدن دیرینه با بیش از 5000 سال قدمت شویم.
درویش افزود: دماوند به تنهایی باعث تداوم حیات رودخانههای مهمی همچون لار، هراز، جاجرود، کرج و دهها رودخانه کوچک و بزرگ دیگر به حجم 30 میلیارد مترمکعب شده است.
فعال محیط زیست و گردشگری ادامه داد: کل آب قابل استحصال این سرزمین 105 میلیارد مترمکعب در یک میانگین 62 ساله میباشد، لذا دماوند در منطقهای استراتژیک و راهبردی قرار دارد یعنی اگر قرار باشد با تشنگی، بحران آب، تغییرات اقلیمی، مهاجرت و فرونشست زمین و… روبرو شویم، دماوند باید در انتهای این سیاهه قرار داشته باشد اما آیا در این جایگاه قرار دارد؟
درویش تصریح کرد: متاسفانه در برخی از مناطق دماوند میزان افت سطح آب زیرزمینی تا 300 متر گزارش شده است.
وی بیان داشت: به مدت 34 سال عضو عیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور بودم، در این موسسه یک ایستگاه تحقیقاتی در هومند آبسرد وجود دارد که با بررسی آمار تغییرات دمای این ایستگاه مشخص شد که در طول 60 سال گذشته میانگین دما در دماوند 2.7 درجه سلسیوس افزایش یافته است.
این فعال محیط زیست و گردشگری گفت: در طول این دوره آماری 62 سال میانگین دمای کره زمین 89 صدم درجه سلسیوس افزایش یافته یعنی بیش از 3 برابر میانگین دمای کره زمین دمای منطقه دماوند رو به افزایش است.
درویش اظهار داشت: دو سال گذشته برای اولین بار آبشار یخی در ارتفاع بالای 5000 متر شکست، در این ارتفاع هیچگونه عملیات ژئوتکنیکی و لوله گذاری و… صورت نمیگیرد و جاده و هیچ سکونتگاهی وجود ندارد لذا خطر تغییرات اقلیمی را باید به شدت جدی گرفت.
وی افزود: مهمترین کاری که برای حفظ تاب آوری این سکونتگاه ارزشمند میتوانیم انجام دهیم این است که از هر نوع فعالیتهایی که منجر به کاهش سطح پوشش گیاهی و کاهش ظرفیت گرمایی ویژه و آبدهی رودخانهها و رودها میشود، جلوگیری کنیم در غیر این صورت دماوند دچار بحران شدیدی میشود.
فعال محیط زیست و گردشگری ادامه داد: متاسفانه به روش مذکور رفتار نمیکنیم و تقریبا بالاترین سرانه ساخت ویلا در این منطقه رخ میدهد، اگر یک گردشگری متمرکز و هوشمند داشتیم و اجازه میدادیم که سرویس درخوری برای ایرانیانی که میخواهند از کیفیت زیستن هوشمندانه برخوردار باشند فراهم میکردیم، چه نیازی به ساخت این همه ویلا بود که هر کدام به سهم خود به جذب گرمایی دماوند اضافه میکنند.
درویش تصریح کرد: این ویلاها به کاهش ظرفیت گرمایی دماوند اضافه کرده و مهمتر از همه به افت سطح آب زیرزمینی میافزایند که این واقعیت بدان معنا است ما در پای این دیو بلند پای دربند، فروچاله ها و شکافها را رونمایی میکنیم.
انتهای پیام/