خانه سالمندان،سوغات نحس فرنگ!
خانه سالمندان به شکل جدید، رهاورد و سوغاتی نحس از غرب و حاکی از عدم احساس مسئولیت درباره انسان و ارزش های او و بینشی صرفاً مادی در مورد اوست.
«… و خداوند شما بندگان را آفرید، سپس شما را میمیراند و بعضی را به سن پیری و انحطاط میرساند» (قرآن کریم)
به گزارش تارود به نقل ازپایگاه خبری تحلیلی قم فردا، حقیقت آن است که سالمندی، مصیبتی جانکاه نیست که به آن با دیدی منفی بنگریم و برایش متأسف باشیم. این دیدگاه که آدمی، پیری و سالمندی را تنها از دید ضعف قوا و انحطاط بدن یا ضعف دید و گوش و دیگر حواس مورد توجه قرار دهد، اشتباهی بس بزرگ است.
ارزش سالمندی تا بدان جاست که رسول اکرم (ص) ، سالمندان را مایه برکت و وجود آنان را در میان خانواده و جمع، همانند نبی در میان امت به شمار آوردهاند.
سالمندی، مرحلهای از مراحل عمر، همراه با زیباییهایی است که بیشتر افراد به دلیل ناآگاهی یا نداشتن زمینه مناسب، با نگرانی و تأسف با آن برخورد میکنند و به آن حساسیت نشان میدهند. در واقع سالمندی، دوران برداشت محصول زندگی است که آدمی حاصل تلاش و فعالیت سالهای عمر دراز و طولانی خود را در پیش رو مییابد.
جامعه و نسل جوان، به هدایت و ارشاد نیاز دارد تا بتواند در مسیر صحیح زندگی گام بردارد. سالمندان از این جهت که صاحب آگاهیها و اطلاعات فراوان هستند، میتوانند با فراهم آوردن موجبات هدایت و ارشاد جوانان، جامعهای را از سقوط در سراشیبی انحطاط و زوال حفظ کنند.
گنجینه های بی مانند!
از این منظر سالمندان، گنجینه هایی از تجربه های زندگی را به همراه دارند و میتوانند برای نسل جوان، مشاور و راهنمای خوبی باشند.
از سویی سالمندان، پاسدار ارزشها و حافظ سنتهای اصیل و ارزیاب فرهنگ و میراث اجتماعی هستند. آنان با معاشرت و انس با نسل جدید، میکوشند مفهوم زندگی را برای آنها روشن کنند، و مراقب باشند لغزش و خطایی از ایشان سرنزند، اخلاق و ادب را به آنها بیاموزند و حفظ و حراست از دستاوردها را به آنان آموزش دهند
البته سالمندی در کنار مزایای خاص خود، دوران هجوم بیماری ها و عارضه های گوناگون است؛ چنان که می توان گفت سالخوردگی، آشیانه بسیاری از مرضها و زمینههای نامناسب زندگی و هجوم بیماریهای گوناگون است.
مهم ترین مطالبات سالمندان
بی شک ،بیمه و بازنشستگی از جمله مهمترین نیازمندی های سالمندان کشور است. واقعا جای تاسف است که به گفته یکی ازمسوولان سازمان بهزیستی حدود 20 درصد سالمندان هیچگونه بیمه درمانی ندارند.ازسویی مشکلات به همین جا هم ختم نمی شود چرا که بنا برآمارهم اینک چیزی حدود هفت درصد سالمندان کشور به تنهایی زندگی میکنند، 30 درصد با فرزندان و 70 درصد با همسر و فرزندانشان.
رشد شتابان جامعه ایرانی به سمت سالمندی
از سویی باید توجه داشت که در حال حاضر بالغ بر 6 درصد جمعیت کشور سالمندان هستند که این میزان تا سال 1406 به 13 میلیون نفر از جمعیت کل کشور یعنی بیش از 10 درصد جمعیت وتا سال 2050 میلادی به بیش از 26 میلیون نفر یعنی 26 در صد کل جمعیت کشور افزایش مییابد که باید برای این جمعیت قابل توجه و حل مشکلات و نیازهای مالی وروحی و روانی آنان فکری اساسی کرد.
باید دانست ،سالمندی برای همگان است و خواه ناخواه خواسته هایی را به همراه دارد که باید بسیاری از آنها برآورده شود. جنبه های انسانی درباره سالمندان نباید فراموش شود، به ویژه احترام به شخصیت آنان که امری ضروری است. سالمندان معمولاً خواستار احتراماند و میخواهند مورد توجه و عنایت باشند.
نیازهای عاطفی سالمندان
برای حفظ سالمندان ازعوارض گوناگونی که در سر راهشان است، باید آنها را در شرایط محیطی مناسبی قرار داد که وجودعواطف گرم و مهرورزی و نیز احترام و قدرشناسی از جمله شرایط مهم به وجود آمدن چنین محیطی است. حرمت گذاری بر سالمندان به ویژه در میحط خانواده، قدرشناسی و سپاسگزاری از تلاشها و فعالیتهای آنان و سرمایهگذاریهای مادی و معنویشان درباره نسل جدید و جامعه، تنها نگذاشتن آنان، برقراری ارتباط و ایجاد تفاهم با ایشان، هم دردی با آنان و گوش سپردن به دردها و سخنهایشان، در اولویت قرار دادن مسائل آنها و حل هر چه سریعتر مشکلاتشان، نادیده گرفتن خطاهایی که ممکن است از آنها سربزند، محبت به آنان و حمایت از آنها، از جمله وظایفی است که تک تک افراد خانواده در مقابل سالمندان و برای به وجود آوردن محیطی گرم باید به اجرا در آورند.
جایگاه سالمندان در اسلام
اسلام به جامعه سالمندان با نظر احترام و تکریم مینگرد و با همه توجهی که به جوانان دارد، با سالمندان به شیوهای رفتار می کند که افراد جامعه، وجود آنان را بی ارزش و بی مقدار نپندارند. حمایت از سالمندان، از اموری است که مورد توصیه اسلام و ارزش به شمار میآید. در اسلام سالخوردگی نشانه و نماد تجربه و دانایی است و سالخوردگان از مقام اجتماعی شگفتی برخوردارند، به ویژه از آن جهت که آنها گنجینهای از دانشها، تجربه ها، معلومات و اندیشهها به حساب می آیند. از این رو باید مورد دلجویی، محبت و احترام قرار گیرند و شخصیتشان گرامی داشته شود. رسول خدا میفرماید: به پیران و بزرگان خود احترام کنید و بر کوچکتران خود رحمت و عنایت داشته باشید».
وظایف مردم وجوانان در برابر سالمندان
در یک جامعه متعادل و اسلامی، مردم در مورد سالمندان وظایف و مسئولیتهایی دارند که باید به آنها توجه کنند. احساس مسئولیت در قبال سالمندان، رعایت احترام آنها و پاسداری و حمایت از منافع و مصالح ایشان، برآورده کردن توقعات و پذیرفتن آنان با رویی گشاده، قدرشناسی از آنها و ارج نهادن زحماتشان، مشارکت دادن ایشان در امور زندگی و جامعه، رعایت اصول انسانی در برخورد با آنها و گرامی داشت مقام ارزشمند سالمندان، وظایفی است که سرپیچی از آنها، نه تنها موجب خشم خداست، بلکه نظام حیات را هم دگرگون می کند.
جوانان نیز برای برقراری ارتباطی شایسته و نیکو با سالمندان، باید با وظایف خود آشنا شده و آنها را به بهترین شکل ممکن اجرا کنند. پذیرش و تحمل سالمندان، به ویژه پدر و مادر سالمند و حفظ و نگهداری آنها با صبر و بردباری، رعایت حرمت سالمند که سرباز زدن از آن نوعی تخطی از فرمان الهی است، بهرهمندی از تجربههای آنها و نیز مهرورزی و رفع مشکلات آنها، از جمله وظایفی است که جوانان در خصوص سالمندان بر عهده دارند تا بتوانند زندگی آینده خود را بر پایه مشارکت آن پیران فرزانه پی ریزی کنند و با استفاده از تجربه های ایشان، به آرامش و موفقیت در زندگی برسند.
خانه سالمندان؛سوغات نحس غرب!
خانه سالمندان به صورت و شکل جدید، ره آوردی از غرب و حاکی از عدم احساس مسئولیت درباره انسان و ارزش های او و بینشی صرفا مادی در مورد اوست. نسل جوان غرب برای رفاه و آسایش خود، سالمندان را که عمری در تولید و تلاش بودهاند، از خود طرد کرده و به سرای سالمندان میبرند. اسلام ضمن تأسف از این مسئله، می کوشد موجباتی را پدید آورد که سالمندان در خانه و در کنار فرزندانی زندگی کنند که عمری به تربیت و پرورش آنها همت گماشته و سرمایه عمر و جوانی خود را در آن راه گذاشتهاند. در اسلام اداره سالمندان به عهده فرزندان است و آنها باید با نهایت قدرشناسی و عزت این کار را انجام دهند. تأسیس خانه سالمندان، از دو اندیشه رفاه و آسایش اطرافیان و رفاه و آسایش سالمندان ریشه میگیرد؛ البته دور داشتن سالمندان از محیط خانواده، در حقیقت محروم کردن آنها از مصاحبت ها و محبت های بی دریغ است.
