حسین نوروزی احمد آبادی استاد خوش‌نويسی اهل دماوند درگذشت

حسین نوروزی احمد آبادی استاد خوش‌نويسی اهل دماوند که عمر خویش را در خدمت خط و خوشنویسی صرف نمود، درگذشت.

به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند، استاد حسین نوروزی احمد آبادی متولد ۳۰ بهمن ۱۳۱۸ است و از از فارغ التحصیل فوق دیپلم رشته قضائی از کانون سر دفتران وزارت دادگستری در سال ۱۳۴۰ می باشد و از ۱۳ سالگی به جهت علاقه زیاد به خط و خوشنویسی به این هنر روی آورد.

وی ۵۷ سال از عمر خود را در خدمت خط و خوشنویسی صرف نموده و اصولاً غیر از این حرفه ای چه آزاد و نیز دولتی نداشته است.

این هنرمند سال های زیادی در تابلو سازی و حدود ۳۵ سال آتلیه فعالیت داشته و خوشنویسی چاپخانه ها و لیتوگرافی های بیشتر تهران و شهرستان ها را انجام داده است.

این هنرمند در سال شصت و هشت غزلیات حافظ و در سال هفتاد غزلیات عراقی و همچنین دو دوره قرآن مجید و قرآن کریم در قطع بزرگتر از رحلی که حدود شانزده سال بطول انجامید تحریر نموده و در سال نود و دو نیز رباعیات خیام را به خط نستعلیق نگاشته است.

استاد نوروزی احمد آبادی سه نمایشگاه در تهران و یک نمایشگاه در ایالت مریلند آمریکا برگزار نموده و در اکثر نمایشگاه های جمعی انجمن خوشنویسان ایران شرکت داشته و این نمایشگاه چهارمین نمایشگاه انفرادی ایشان است.

حسين نوروزي، استاد خوش‌نويسي: نستعليق عروس خط‌هاي دنيا است

گفتگوی زیر را چند سال قبل سایت دماوندنامه با این برجسته دماوندی صورت داده است. پيرمرد با اينكه سني از او گذشته ولي هنوز به هنرش عشق مي ورزد. صداقتش برايمان بسيار جالب بود وقتي مي گفت : 2 سال هم براي شاه خطاطي كرده ام. پسر 22 ساله اش را به دليل حمله قلبي از دست داده و اين حادثه پربه شديدي به استاد حسين نوروزي وارد كرده است. خودش مي گويد به لطف خدا و عشق به كارم زنده مانده ام.

استاد شما خوشنويسي را از كجا شروع كرديد؟
من از 12 سالگي به خط و نقاشي با هم علاقمند شدم و هر دو را با هم شروع كردم. ولي پس از 18 سالگي بيشتر به خط گرايش پيدا كردم.

مشوق شما چه كسي بود؟
هيچكس، خودم خودم را تشويق مي كردم.

اولين استاد خوشنويسي شما چه كسي بود؟
استاد علي شاه ميري در مدرسه اسدآبادي. آن موقع كلاس هفت بودم وخط يكي ازدرسها ما بود.

در بين اساتيدتان كداميك شما را بيشتر تحت تاثير قرار داد؟
سال 1345 با استاد حسين ميرخاني و برادرشان استاد حسين ميرخاني آشنا شدم.ولي آن كسي كه بيشتر مرا تحت تاثير قرار داد استاد غلامحسين اميرخاني بوده كه خط ايشان برايم بسيار دلنشين است.

براي آموزش خط از چه روشي استفاده مي كنيد؟
هر كسي كه پيش من مي آيد ابتدا مي گويم كه يك خط برايم بنويس و براساس آن متوجه مي شوم كه او بايد از چه مرحله اي شروع كند. برخي بايد ازابتدا شروع كنندو بعضي ها كمي جلوترند و سابقه قبلي داشته اند.

در ميان خط هاي نستعليق و شكسته وثلث و نسخ كداميك را بيشتر دوست داريد؟
تخصص من نستعليق است و به نظر من نستعليق عروس خط هاي دنياست و بعد از آن خط شكسته نستعليق هم زيباست. البته خط نستعليق نوشتنش بسيار مشكل است و آدم بايد مجنون باشد. نستعليق آدم را پير مي كند.

به نظر شما معنويت چقدر بر اثر يك هنرمند موثر است؟
اين خيلي واضح است. اصولا خط روح دارد كه حتي رواياتي هم درباره خط داريم. خط يك هنر قدسي است.شما بعضي خطها را مي بينيد كه ممكن است از نظر فني زياد جالب نباشد ولي شما را جذب مي كند و با خودش مي برد. اين نيرويي است كه در نويسنده اش وجود داشته؛ چون اساتيد ما در قديم هيچكدام بدون وضو خط نمي نوشتند.

استاد شنيده ايم كه يك جلد قرآن كريم را با خط نستعليق نوشته ايد. اين قرآن را از كسي شروع كرديد؟
حدودا از 10 سال پيش شروع كردم و روز تولد حضرت زهرا (س) در سال 83 به اتمام رسيد.

چه انگيزه اي موجب شد كه شما به نوشتن قرآن شروع كنيد؟
من اولين بار سال 66 ديوان حافظ را نوشتم. بعد آن را يك ناشري خريد و چاپ كرد.بعد از آن غزليات عراقي را نوشتم و پس ازآن به دلم افتاد كه قرآن را بنويسم. تقريبا حدود 200 صفحه نوشته بودم كه با آيت الله جوادي آملي كه مي آمدند احمدآباد آشنا شدم وايشان گفتند: چرا تمامش نمي كني؟ ايشان پيگيري كردند و منزل ما مي آمدند و كار را مي ديدند و تشويق مي كردند. تشويق هاي ايشان باعث شد من كار را جدي دنبال كنم واميدواريم كه خود ايشان هم آن را چاپ كنند.

نظرتان درباره خط معلي چيست؟
درباره معلي كه آقاي عجمي آن را ابداع كرده اند بايد بگويم يقينا اين خط به ايشان الهام شده است. درست است كه از خط ثلث هم بهره برده ولي اين رقص قلم و دلنشيني اين خط عادي نيست. البته به نظر من اين خط تزئيني و تيتري است چون خواندنش ساده نيست وبراي متن طولاني نوشتن شايد مناسب نباشد.

اگر موافق باشيد برگرديم به دوران نوجواني و جواني شما.
من دوره نوجواني ام را در تهران گذراندم. پدر و مادرم احمد آبادي بودند ولي من تا 11 سالگي دماوند را نديده بودم. دردوران جواني سه سال هم خطاط شاه بودم و حكم ارتشي ها را مي نوشتم ولي نتوانستم تحمل كنم و با زور و اصرار فراوان استعفا دادم و ازآن دم ودستگاه خارج شدم.

در حال حاضر حدود 35 سال است كه با انجمن خوشنويسان همكاري مي كنم و حالا هم هفته اي يك روز مي روم آنجا وتدريس مي كنم و البته در مجتمع كوثر هم درخدمت جوان هاي دماوندي هستم و اين كار براي من ارزش معنوي دارد.

استاد تحصيلات شما چقدر است؟
كم، فوق ديپلم قضايي هستم و دو سال هم در دفاتر ثبت كار كردم ولي نتوانستم با آنها ادامه بدهم چون فضاي خيلي بدي در آن ادارات حاكم بود كه من بريدم و ديگر هم سراغ شغل اداري نرفتم و اين كاره نبودم.

يك خاطره ازدوران جواني تان بگوييد.
كلاس چهارم ابتدايي يك خانمي معلم ما بود. او با گچ روي تخته مي نوشت و ما از روي آن مي نوشتيم. يك روز بعد ازا ينكه خانم معلم روي تحته سرمشق داد، من به بغل دستي ام گفتم من بهتر از او مي نويسم. بغل دستي ام نامردي نكرد و گفت: خانم اين مي گويد كه بهتر از شما مي نويسد. معلم گفت: بلند شو و بيا و بنويس. گفتم: ببخشيد. گفت: نه ، بيا بنويس. من رفتم و نوشتم و بهتر درآمد و بچه ها خانم معلم را هو كردند. او هم از روي لج من را كتك زد و از كلاس بيرون كرد.

با كداميك از هنرمندان ارتباط داريد؟
با خيلي ها. غير از خطاطان با كساني مثل آقاي جمشيد مشايخي و برخي از اهالي موسيقي ارتباط دارم. چون خودم هم كمي اهل موسيقي هستم.

استاد راز موفقيت شما چه بود؟
يكي عشق به كار وديگري پشتكار و صبر. هنر يعني صبر و شكيبايي و نيز پشتكار مي خواهد.

زيباترين شعري كه نوشته ايد؟
روي سنگ قبر پسرم نوشتم:

آرام جان خسته و تاب تني هنوز / رفتي ز ديده ليك به جان مني هنوز

گر نيستي چون من به اميد لقاي دوست / اي شمع شب گذشته چرا روشني هنوز

در برابر قرآني كه در طول 10 سال نوشته ايد چه چيزي از خدا مي خواهيد؟

از خدا مي خواهم كه لغزشهاي جواني ام را ببخشد.

درباره موانع رشد هنر درمنطقه نظرتان چيست؟
اولا من بايد از آقاي آقايي رياست اداره ارشاد تشكر كنم كه شرايط نسبتا خوبي را فراهم آورده اند. ثانيا توصيه مي كنم اگر كسي دنبال فراگيري خط است ،اين راه سخت است و صبوري زيادي مي خواهد. راه سختي است ولي ميوه شيريني دارد.

ثالثا دانشگاهها هم مي توانند قدم هاي خوبي در پيشرفت هنردرمنطقه بردارند و من همين جا اعلام آمادگي مي كنم كه هر گونه همكاري را با دانشگاهها انجام خواهم داد.

اولين چيزي كه با شنيدن اين كلمات به ذهنتان مي آيد بگوييد.
تكنولوژي: غول

نستعليق: عشق

امام علي (ع): چگونه توصيفش كنم

حافظ: صفا

دماوند: بهشت

امام حسين (ع): فداكاري

ايران: قالب وجودي من

شجريان: خيلي ظريف

سياست: پليدي

آب: چراغ

حسين نوروزی: شرمنده ام

استاد حسین نوروزی: حیات واقعی در آموختن هنر است

گفتگوی ایرنا با وی در سال 92 را در ادامه می‌خوانید: حسین نوروزی احمدآبادی خطاط و از خوشنویسان بنام ایران که اهل احمدآباد دماوند است، زندگی را در آموختن یکی از رشته های هنری دانست و افزود: خداوند به همه انسانها استعداد لازم را برای آموختن هنر عنایت فرموده، ولی مهم آن است که برای رسیدن به درجات والای هنری تلاش نماییم.

استاد خوشنویس دماوندی با اشاره به شعر معروف ˈنابرده رنج گنج میسر نمی شودˈ لازمه رسیدن به درجات عالیه هنر را تلاش و جدیت عنوان کرد و افزود: هنر نه فقط در دوران حیات آدمی زندگی حقیقی را به انسان نشان می دهد بلکه با وجود آثار به جا مانده از هنرمند، یاد و نامش همیشه زنده خواهد ماند.
وی هنر را نمک زندگی خواند و گفت: برای رسیدن به شیرینی های زندگی و کسب مهارت لازم باید به دنبال آن رفت و تلاش لازم را برای رسیدن به نقطه والای هنر طی کرد.
استاد نوروزی با زبانی ساده ولی نکته دار گفت: هنر قرص و کپسول نیست که با خوردن یکباره آن بتوان مراحل لازم را کسب کرد، بلکه نیازمند کشیدن رنج مسیر است تا به شاهراه هنر دست یافت.
وی به هنرمندان جانبازی که با وجود از دست دادن اعضای مهم بدن خود به هنر روی می آورند و به مدارج بالا نیز می رسند، اشاره کرد و افزود: دست یافتن به هنر والا غیر ممکن نیست، ولی زحمت و تلاش عامل مهمی در کسب مهارت ها است.
آخرین شگرد هنری استاد نقاشی با نقطه است که برای یک تصویر باید حدود شش میلیون نقطه را در کنار هم قرار دهد تا بتواند به تصویر دست یابد و مهمترین آثار وی تصویر حضرت آیت الله جوادی آملی است که در اتاق کار خود بر روی دیوار خودنمایی می کند.
استاد که متولد 1318 است این هنر را در سال 1333 از معلم هنر خود که در یک نمایشگاه مشغول کشیدن تصویر علامه دهخدا بود فراگرفت و هفته بعد استاد نوروزی تصویری از یک هنرمند را برای معلم خود کشید و به وی ارائه کرد.
از افتخارات استاد این است که از ابتدا با تلاش و کوشش خود به ادامه تحصیل پرداخت و هرگز برای گذران زندگی اش از خانواده کمک نگرفت و حتی به خانواده نیز کمک می کرد و با افتخار می گوید که زمانی بر روی شیشه های مغازه ها خطاطی می کرده تا برای امرار معاش و تحصیل نیازمند کسی نباشد.
اتاق استاد مملو از تابلوهای خطاطی زیبا است که در بدو ورود انسان را شیفته می کند و ناخودآگاه زمان زیادی را باید صرف نگاه کردن به آثار ارزشمند این هنرمند کرد.
برخورد مهربان استاد و میهمانوازی وی همچون آثارش بی نظیر است و ساعت ها در کنارش همچون ثانیه ای می گذرد.
سال گذشته آخرین قرآنی که استاد نوشت در بیستمین نمایشگاه قرآن کریم در تهران رونمایی شد و از سوی آیت الله جوادی آملی و قائم مقام قرآنی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از وی تقدیر شد.
استاد نوروزی از مسوولان فرهنگی شهرستان دماوند گلایه مند است که شرایط تدریس را برایش فراهم نکردند و استاد برای زکات علم خود در هفته سه روز را برای تدریس در انجمن خوشنویسان و آموزش به شاگردان خود به تهران می رود و با توجه به سن وی دوری راه او را آزار می دهد ولی عشق به تدریس مانع از خانه نشینی وی می شود.
حسین نوروزی احمد آبادی متولد 30/11/1318 فوق دیپلم رشته قضائی از کانون سر دفتران وزارت دادگستری در سال 1340 است.
وی از 13 سالگی بجهت علاقه زیاد به خط و خوشنویسی به این هنر روی آورد، درسال 1335 از محضر استاد علی شاهمیری، در سال 1339 از محضر اساتید سید حسین و سید حسن میرخانی و استاد غلامحسین امیرخانی و در خط شکسته نستعلیق از استاد حسین عطارچیان بهره مند شده است.
او که آثار زیادی از شعرای معروف همچون سعدی، حافظ، عراقی و … نوشته است مهمترین و عزیزترین آثار خود را تالیف قرآن کریم عنوان می کند.
استاد در پایان ˈخط نستعلیق را عروس خط های دنیاˈ عنوان کرد و گفت : روایات بسیاری داریم که خط روح دارد و هنری قدسی است، زیرا بعضی خطها ممکن است از نظر فنی زیاد جالب نباشند، ولی جاذبه بسیار دارد و این نیرویی است که در نویسنده اش وجود داشته؛ چون اساتید ما در قدیم هیچکدام بدون وضو خط نمی نوشتند.
استاد هم اینک به همراه همسر مهربان خود در جنوب دماوند(گیلاوند) زندگی می کند.

*خبر مرتبط

نمایشگاه خوشنویس برجسته دماوندی در موزه رضا عباسی

انتهای پیام/