تئاتر نمایشی «فریاد» به سبک سورئالیسم در دماوند اجرا شد/ عدمحمایت مسئولان ارگانهای دولتی باعث خاموش شدن چراغ تئاتر در دماوند میشود
تئاتر نمایشی «فریاد» به سبک سورئالیسم با نقشآفرینی گروه نمایشی سپیدار در سالن آمفیتئاتر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دماوند به اجرا درآمد و کارگردان و نویسنده این تئاتر نمایشی نسبت به عدمحمایت مسئولان ارگانهای دولتی در این عرصه هنری گلایه کرد.
سعید تاجیک، کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد در حاشیه این مراسم در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تارود اظهار کرد: این نمایش داستان خارجی را در بر دارد، که در ناکجا آباد قرار دارد که البته در عین مبهم بودن مکان و زمان، حرفهای زیادی را به مخاطب القا میکند.
وی افزود: تئاتر نمایشی فریاد، فقط یک ایده خطی از دوستان بود که دغدغههای همه انسانها را بیان میکرد، اما بعد تصمیم گرفته شد به صورت نمایشنامه به مرحله اجرا درآید و سعی داشتیم با سادهترین هزینه این نمایش را اجرا کنیم که البته سادهتر از آن چیزی که فکرش را میکردیم، اجرا شد.
کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد بیان کرد: به دلیل نداشتن بودجه، از مسئولان بعضی ارگانهای دولتی خواستار حمایتشان شدیم، که متأسفانه از آنها جوابی نگرفتیم و به جای حمایتشان، مثل همیشه شاهد بیتوجهی، بیتفاوتی و بیاعتنایی بودیم، مثل اینکه از هنر و هنرمند بیزارند.
تاجیک ادامه داد: اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان دماوند هم با کمبود بودجه مواجه بوده و برای اینکه حمایتی کرده باشند، سالن آمفیتئاتر خود را در اختیار این گروه قرار دادند که انتظار میرود با برنامهریزی مناسب توسط مسئول اداره فرهنگ و ارشاد بودجهای جهت توسعه فرهنگی در زمینه تئاتر، موسیقی، نقاشی و … به این امور اختصاص یابد.
وی تاکید کرد: اگر حمایتی از سوی مسئولان در خصوص تئاتر انجام نگیرد، باعث خاموش شدن چراغ این هنر در شهرستان دماوند میشود، شایان ذکر است که این گروه تئاتر دماوند، با اجرای نمایش در سالهای گذشته، مخاطبان زیادی را راضی نگه داشته که البته چه خوب بود اگر مسئولان ذیربط نیز برای راضی نگهداشتن این گروه هنری، با حداقل کاری که در توان خود است، از جمله نصب بنر، با ما همکاری میکردند.
کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد خاطرنشان کرد: از طرف اینجانب و همکاران، پیگیریهایی جهت تبلیغ و نصب بنر صورت گرفت که متأسفانه شاهد عدم همکاری از سوی نهادهای مرتبط بوده که باعث به حاشیه کشاندن موضوع گردید و به دلیل اطلاع رسانی نادرست، سالن نمایش در روز نخست، خالی از جمعیت بوده که نشان دهنده اطلاع نداشتن عموم مردم از این موضوع میباشد.
تاجیک ادامه داد: چرا باید در شهرستان دماوند شاهد این امر باشیم که بودجه کافی جهت کارهای فرهنگی اختصاص نیافته و شهرداری با هزینههای هنگفت، در مراسمها و جشنها، از چهرههای سینمایی استفاده کمی کند که این امر باعث عدم حمایت از جوانان شهرستان دماوند در رشتههای هنری و فرهنگی میشود.
وی گفت: اینجانب در سال 81 در شهرستان دماوند به کار تئاتر مشغول بودم و مخاطبان خاص خود را در صحنه نمایش داشتم و چهار سال پیش به علت عدم حمایت مسئولان، کار تئاتر در شهرستان دماوند را رها کرده و هنرم را در شهر دیگر به نمایش نشاندم که البته با توجه به ریاست جدید اداره ارشاد اسلامی شهرستان دماوند به این شهر برگشته و همچنان شاهد بی توجهی مسئولان این خطه به گروههای نمایشی هستم.
کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد تصریح کرد: مسئولان شهرستان دماوند دلشان برای تئاتر نمیسوزد و بر این باور هستند که کاری که درآمد ندارد را باید رها کرد، آیا این امر در شأن یک هنرمند، فرهنگ و هنر شهر دماوند است؟
تاجیک افزود: اجرای کار تئاتر برای ما ارزش خاصی دارد، به همین دلیل چراغ صحنه نمایش را با هزینه خود روشن نگه میداریم و البته با این بی توجهیها، شیوه کار را عوض کرده و کارهای کمدی و کار کودک را آغاز خواهیم کرد.
وی اضافه کرد: تئاتر شغل نیست، زیرا برای اجرای یک نمایش، حداقل 10 نفر درگیر اجرای آن میشوند که متأسفانه هزینه و بار مثبتی در پی ندارد و اگر به آن بها داده نشود، در طول زمان افراد به آن سرد میشوند.
کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد گفت: نمایش دختران لچک گلی، پسرای میرزاقلی در سال گذشته برای دانشآموزان مدارس شهرستان دماوند به اجرا گذاشته شد که قرار بود کل مدارس این شهرستان را پوشش دهیم، اما آموزش و پرورش نیمی از مدارس را به این امر اختصاص داده و نیمی دیگر را به سالن قدسیه برده و با دعوت یک گروه هنری از کرج، برای آنها برنامه برگزار کردند.
تاجیک خاطرنشان کرد: یکی از امتیازاتی که شهرستان دماوند را از دیگر شهرها متمایز کرده، تولید کارها از نویسندگی، کارگردانی، موسیقی و غیره است که توسط هنرمندان این شهرستان صورت میپذیرد که البته این امر نیز باعث حمایت مسئولان نمیشود که البته برای حمایت از این گروه هنری، به فرمانداری شهرستان دماوند نامهای کتبی ارسال کردیم و خواستار جوابیهای شدیم که باز هم متأسفانه …!
وی بیان کرد: اردیبهشت تئاتر امسال شهرستانهای استان تهران به دلیل عدم تأمین اعتبار و بودجه برگزار نشد، آیا واقعاً در توان کسی نبود که یک مراسم، هرچند کوچک را با حضور کسانی که مدعی فرهنگ و هنر هستند، دعوت به عمل آورده و از هنرمندان با دادن لوح تقدیری، تشکر کنند؟
کارگردان و نویسنده تئاتر نمایشی فریاد تصریح کرد: به دلیل وجود مشکلات در شهرستانها، هنرمندان مجبور به کار در گروههای تئاتری استان تهران میشوند که اگر به همین منوال پیش برود، کار تئاتر در شهرستان دماوند را رها کرده و هنرمندان جوان این شهرستان را به گروههای هنری در دیگر فضاها معرفی خواهم کرد.
تاجیک در پایان به نکات دیگری اشاره کرد و گفت: اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دماوند، با برگزاری نمایشگاه کتاب در اسفند ماه سال گذشته، بر این امر تأکید دارد که بودجههایش را صرف این نمایشگاه کرده و شهرداری میگوید: برای نصب بنر، بودجهای نداشته و میتوانیم فقط نیمی از هزینه بنر را متقبل شویم، حال اگر بخواهیم از اسپانسری کمک بگیریم، چگونه میشود هم هزینه بنر را پرداخت کند و هم هزینه نصب آن را؟
عکاس افتخاری: حسین نوروز قزوینی
انتهای پیام/
