امان از این کوه “مینا بَمون”!

وبلاگ پستوک نوشت:

نپال1 کوهنوردان دماوندی قله آیلندپیک در نپال را فتح کردند

یک کاره “بیمه”1 (این بیمه با آن بیمه فرق می کند) می گوید خبر جدید دارم.می گوییم :”گولا” جان نکند از ثبت نام مرحله دوم یارانه ها خبر جدیدی داری؟ می گوید: خیر.

می گوییم: پس می خواهی بگویی بالاخره دولت آمریکا موافقت کرده به سعید ابوطالبی نماینده ایران در سازمان ملل ویزا بدهد!

می گوید: خیر. 

می گوییم: بلکه می خواهی از موافقت دولت ایران با دفن جسد ریچارد فرای ایران شناس آمریکایی در اصفهان خبر بدهی؟

گفت: باز هم خیر.

می گوییم: خبرهای مهم روز که همه اش همین ها است. حالا بگو ببینیم خبر از اینها مهم تر “چیز ماشه2؟” (این ماشه با آن ماشه فرق می کند!)

نپال

می گوید: خبر از این مهم تر که گروه کوهنوردی پیش کسوتان دماوند پس از فتح قله 6189 متری “آیلند پیک” در کشور نپال، به میهن باز کشته است. می گوییم: “ابلا” که اگر منظورت از صعود همان بالا رفتن از “کشکایی”3 قله است، بگو تا ما گیج نشویم. “دوبما” مگر خدا “ماز” و “تلکمر” و “چلبکینک” را از اینها گرفته بود که پا شده اند رفته اند آن سر دنیا از کوه بالا بروند؟!می گوید: چه حرفا! مثل این که شما اصلا حواس تان نیست کوهنوردی دماوند در این سال ها چقدر پیشرفت کرده… ماز و تلکمر کدام است؟ کوهنوردان دماوند این سال ها قله هایی را فتح می کنند که کوچیک کوچیک شان  “نان پیک” و “کمونیزم” و … است. 

می گوییم: خواهشا در این “ببلاگ” حرف سیاسی نزن که حوصله دردسر نداریم. ما را بگو که فکر کردیم  خبر نان و آب داری برایمان داری!

می گوید: همین است دیگر شما چه می دانید علاقه به کوه و طبیعت چیست؟ این افراد برای این کار کلی از جیب شان خرج می کنند و حتی گاهی جان شان را هم به خطر  می اندازند.

می گوییم: “پابختکور”4 یعنی دیگه بدتر، آخر بالا رفتن از کوه به درد دنیا می خورد یا آخرت؟!

می گوید: اما با همین تلاش ها بوده که امروز شهر دماوند در میان سایر شهرهای استان و بلکه کشور جایگاه مهمی در ورزش کوهنوردی به دست آورده، نمونه اش این که همین الان رئیس هیات کوهنوردی استان تهران از شهر ما انتخاب شده است.

می گوییم: ما که اگر صد میلیون هم بدهند حاضر نیستیم این کنج “پستو” را ول کنیم برویم “دگ و دوج” کوه و بیابون!

می گوید: ظاهرا شما هیچ توجهی به رسالت مطبوعاتی تان در حمایت از ورزش سالم کوهنوردی و توسعه این ورزش ندارید.می گوییم: همین مانده بیاییم عیال مردم را تشویق کنیم، پا شوند بروند “تُک”5 قله دست و پایشان بشکند! اصلا همه اش تقصیر این کوه “مینا بمون”6 است که باعث شده شما به “ببلاگ” ما گیر بدهید و با ما “دَکو بَکو”7 کنید. (ضمنا این مینا با آن مینا فرق می کند!).

—————————————————————

1- آمده،  2- می شود،  3- سربالایی،  4- اصطلاحی برای تحقیر،  5- نوک،  6 -نوعی نفرین و لعنت است،  7- بگو مگو.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا