از عامل شکست هاشمی در سال 84 تا مدیران احمدی نژادی/ آغاز جدال برای کرسی سبز بهارستان

اصلاح طلبان نشان داده اند که در شرایط دو قطبی، پیروز انتخابات هستند. البته به شرطی که بازیگران مهمی در شرایط دو قطبی ارائه کنند. قطعا با توجه به مهره هایی که در فتنه 88 عملکرد رفوزه گونه ای از خود نشان داده اند، افراد معتدلی از طرف اصلاح طلبان وارد میدان رقابت های انتخاباتی خواهند شد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی تارود به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج پس از انتخابات  ریاست جمهوری سال 92، فشارهای همه جانبه ای مبنی بر برکناری استاندار وقت به عمل آمد. طوری که طبق اخبار رسیده، هاشمی رفسنجانی به طور مستقیم از عدم برکناری بیگی و بلاتکلیفی استاندار آذربایجان شرقی، انتقاد کرده بود. دولت نیز از عدم جمع بندی نهایی خبر داده بود که هاشمی رفسنجانی، به طور مکرر در جواب دولت گفته بود: حداقل سرپرست تعیین کنید اما استاندار فعلی برود..

زمان به بررسی گزینه ها رسید و فردی که یکی از عاملان شکست هاشمی در انتخابات سال 84، محسوب می شد،  مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. این گزینه کسی نبود جز محسن مهر علیزاده. در سال 84 و زمانی که او کاندیدای ریاست جمهوری شد، اکثر اصلاح طلبان و البته همفکران هاشمی رفسنجانی، از او به دلیل افتراق وحدت اصلاح طلبان و کارگزاران انتقاد کردند. نتیجه ی این چینش انتخاباتی، نتیجه ای جز تقدیم مسئولیت دولت به طیف منتقد با مسئولین احمدی نژاد را نداشت. چینشی که موجب شد تا مرعشی، سخنگوی حزب کارگزاران ایران با انتقاد از مهر علیزاده گفت: کروبی،مهرعلیزاده و معین سال 84 به رفسنجانی رحم نکردند.

این اتفاق عاملی بود که یکی از گزینه های استانداری آذربایجان شرقی در دولت تدبیر، با حملات داخل جناحی مواجه شود. حتی شنیده ها حاکی است که انتصاب مهرعلیزاده باز هم با مخالفت مستقیم اکبر هاشمی رفسنجانی همراه بود و در نهایت و پس از گزینه های مختلف دیگر، دولت تدبیر و امید به گزینه ی قطعی به نام اسماعیل جبارزاده رسید.

این ماجراها گذشت. اما مهر علیزاده، فرصت دیگری در قالب راهیابی به صندلی سبز وکالت مردم تبریز و یا مراغه یافته است. اینبار شرایط متفاوت است. هم مهرعلیزاده به جایگاه خود در شرایط احیای دوباره ی اصلاحات دست نیافته و هم اینکه حداقل، طیف حاکم و اصلاح طلبان استان، نیازمند چنین فردی در لیست نهایی خود هستند.

شرایط گفتمانی و تشکیلاتی بوجود آمده در استان، انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی را مثل انتخابات مجلس ششم، به یک رقابت جریانی تبدیل خواهد کرد. اتفاقی که در هیچیک از رقابت های انتخاباتی در تبریز به دین صورت، شکل نگرفته است. البته نتیجه ی چنین رقابتی هم از پیش تعیین شده نخواهد بود.

اصلاح طلبان نشان داده اند که در شرایط دو قطبی، پیروز انتخابات هستند. البته به شرطی که بازیگران مهمی در شرایط دو قطبی ارائه کنند. قطعا با توجه به مهره هایی که در فتنه 88 عملکرد رفوزه گونه ای از خود نشان داده اند، افراد معتدلی از طرف اصلاح طلبان وارد میدان رقابت های انتخاباتی خواهند شد و در این بین مهرعلیزاده یکی از گزینه های مطلوب به نظر می رسد. البته اگر مهرعلیزاده دنبال شرایط بی دردسر گونه ای باشد، دنبال حوزه ی بی حاشیه ای به نام مراغه خواهد بود.

اما از این طرف، رقبای قطب دیگر انتخابات، مدیران رئیس دولتی هستند که به طور روزانه تیتر اصلی جرائد اصلاح طلب می باشد و در سیبل انتقاد و تخریب قرار دارد. بیگی، استاندار و میر تاج الدینی، معاون رئیس جمهور دولت دهم، هر دو به لحاظ عملکرد،کارنامه ی مدیریتی و شرایط دو قطبی در جامعه، موفق تر از افراد دیگری جلوه می کنند و نشان داده اند که در همراه کردن عموم مردم، آماده تر هستند.

در چند ماه آینده، اگر اصولگرایان، به اجماع رسیده و اصطلاحا ائتلاف کنند و از طرفی طیف حاکم و اصلاح طلبان هم لیست واحدی را ارائه کنند، قطعا شاهد دو قطبی آشکارتری خواهیم بود. در صورت وقوع چنین فضایی، رقابت مدیران احمدی نژادی همچون بیگی و میر تاج الدینی، با نفراتی از طیف حاکم، نقش تعیین کننده ای خواهد داشت. زیرا که راهیابی دوباره ی اصولگرایان معتدل و یا افراد مستقل نزدیک به جریان اصولگرا، از نظر طیف حاکم اهمیت چندانی نداشته و از منظر قضاوت و انتخاب مردم نمی تواند به عنوان شکست  طیف دولت قلمداد شود.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا