از جمع آوری بیلبوردهای دو نبش تا مظلوم‌نمایی به شیوه بی خانمان بودن/ بازار داغ محبوبیت نمایی به شیوه قمپز در کردن با مشارکت کارکنان ستادی

در حالی که روزهای پایانی تبلیغات تا رسیدن به هفتم اسفند پشت سر گذاشته می شود، اما بر خلاف روزهای اول، ایجاد فضای هیجانی برای محبوبیت سازی کاذب یا به اصطلاح قمپز در کردن لوس شده است؛ اما موضوعی که بیش از پیش رخ نموده است، مظلوم نمایی برخی کاندیداها در این بین است، تا آنجا که علیرغم اینکه هزینه تبلیغات برخی از پول یک خانه در دماوند و فیروزکوه بیشتر است، اما باز هم اصرار به نداشتن خانه شخصی نیز وجود دارد.

به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند؛ شاید برخی سخنان، حرکات و جمعیت حاضر در همایش‌های برخی کاندیداها، قدیمی‌ترها را یاد داستان “قمپوز در کردن” می‌اندازد و داستانی مناسب‌تر از آن توصیف شرح حال آن‌ها نباشد. قمپوز توپی بود کوهستانی و سرپر به نام قمپوز کوهی که دولت امپراطوری عثمانی در جنگ‌های با ایران مورد استفاده قرار می‌داد .این توپ اثر تخریبی نداشت، زیرا گلوله در آن به کار نمی رفت؛ بلکه مقدار زیادی باروت در آن می ریختند و پارچه های کهنه و مستعمل را با سنبه در آن به فشار جای می دادند و می کوبیدند تا کاملا سفت و محکم شود. سپس این توپ‌ها را در مناطق کوهستانی که موجب انعکاس و تقویت صدا می‌شد به طرف دشمن آتش می کردند. صدایی آنچنان مهیب و هولناک داشت که تمام کوهستان را به لرزه در می آورد و تا مدتی صحنه جنگ را تحت الشعاع قرار می داد ولی کاری صورت نمی‌داد زیرا گلوله نداشت. در جنگ‌های اولیه بین ایران و عثمانی صدای عجیب و مهیب آن در روحیه سربازان ایرانیان اثر می گذاشت و از پیشروی آنان تا حدود موثری جلوگیری می کرد ولی بعدها که ایرانیان به ماهیت و توخالی بودن آن پی بردند هرگاه صدای گوش‌خراشش را می شنیدند به یکدیگر می گفتند: «نترسید قمپوز درمی کنند». یعنی تو خالی است و گلوله ندارد. کلمه قمپوز مانند بسیاری از کلمات تحریف و تصحیف شده رفته رفته به صورت قمپز تغییر شکل داده ضرب المثل شده است.

«فلانی رای ندارد، اما صدا زیاد دارد» یا اینکه «فلان گروه یا کس می‌خواهند القا کند که محبوبیت دارد، اما خودشان اوضاع را خوب نمی‌بینند» جملات آشنایی برای مردم است که تنها به دنبال معیارهای انتخاب اصلح هستند و درگیر فضاسازی نمی شوند. این روزها کاندیداها در جلسه‌های مختلف شرکت و سخنرانی می‌کنند و اهداف و برنامه های خود را تبیین می کنند. اما آنچه تلگرامیزه شدن تبلیغات انتخابات در این دوره در سراسر کشور پدید آورده است، بازی برخی کاندیداها با نفرات ثابت ستادی خویش برای افزایش جمعیت همایش ها و همچنین گردان‌کشی به اماکن عمومی است و حضور چهره های اتوبوسی و ثابت در جلسات مختلف برخی کاندیداها، مشهود است؛ موضوعی که هر چند برای حاضران با توجه به دیدن اتوبوس‌ها و ماشین‌های اطراف محل های سخنرانی چندان عجیب نیست؛ اما شاید برای کاربران شبکه های مجازی که تنها تصاویر را می‌بینند، توهم محبوبیت ایجاد نماید. در این بین بازار شعارهای خیابانی در حمایت از برخی کاندیداها و حضور چهره‌های تکراری در همایش‌ها و همچنین حرکت زنجیروار ماشین‌های ستادی بیش از پیش مشهود است و این در حالی است که برخی دیگر از کاندیداها، در آرامش در حال تبیین اهداف و برنامه‌های آتی خویش برای جمع‌های معقول و واقعی مردم در مکان‌های مختلف هستند.

هر چند برخی از این شیوه‌ها و رای جمع کردن‌ها دیگر مناسب فضای عصر اطلاعات نیست و سطح آگاهی مردم، بسیار متفاوت‌تر و بالاتر از تصور برخی کاندیداها می‌باشد؛ اما موضوعی که باید متذکر شد اینجاست که باید خدمت برخی کاندیداها و اطرافیانشان متذکر شویم که «هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند» و تبیین و تشریح ایده‌ها، افکار و برنامه‌های کاندید خویش در فضایی آرام و بی های‌وهوی و پرهیز از شایعه‌سازی و تخریب فعالیت و جلسات کاندیداهای دیگر و صداقت کامل با مردم، موثرترین راه برای فرستادن کاندید اصلح به مجلس است.

در این بین رای دهندگان نیز باید توجه داشته باشند که در این ایام بازار شایعات داغ است و اطمینان از صحت یک موضوع بسیار مشکل است؛ هر چند حتی ادعای بی‌خانمان بودن برخی کاندیداها با ادعای پاسخ به شایعات کار را برای مردم سخت‌تر می‌‌کند، اما تاریخ نشان داده است که اخلاق‌مداران، پیروزان واقعی برای مردم هستند.

انتهای پیام/ سرآکو