احتمالا تا چند سال دیگر برای کشاورزی در زمین های دماوند باید مجوز بگیریم

شهرستان دماوند خوش آب و هواترین و سرسبزترین منطقه استان تهران می باشد که اقلیم منحصر به فردی دارد.

به گزارش خبرنگار تارود از شهر کیلان، شهرستان دماوند از مناطق خوش آب و هوا در استان تهران می باشد که شاید به جرات بتوان ادعا نمود که اقلیم منحصر به فر آن را کمتر شهری در ایران دارا می باشد.

نزدیکی دماوند به پایتخت و عدم رشد صنعت به واسطه لایحه شعاع 150 کیلومتری اطراف تهران و صنایع آلاینده این منطقه را همچنان سنتی و پاکیزه نگه داشته است.

در کنار مزیت های آب و هوایی در شهرستان دماوند، به علت دارا بودن موقعیت خوب کشاورزی و همچنین مالکیت زمین های بزرگ توسط اهالی کشاورزی در دماوند رونق خوبی داشت و بخش قابل توجهی از نیاز استان تهران توسط محصولات این منطقه تولید می شود و حتی محصولاتی نظیر سیب دماوند شهرت بین المللی دارد و به دیگر کشورها نیز صادر می شود.

اما در دهه ی اخیر به علت هجوم پایتخت نشینان و قیمت ارزان زمین  در مقایسه با شهر تهران و قطعه قطعه شدن زمین های کشاورزی به سبب مسائل وراثتی، کشاورزی بر روی این زمین ها توجیه اقتصادی خود را از دست داد و موج فروش زمین ها و ویلا سازی بر روی این زمین ها اتفاق افتاد.

ویلاسازی و خوش نشینی زمین های کشاورزی دماوند را خیلی زود تبدیل به باغچه های کوچک محصور نمود تا مکانی برای تنفس آخر هفته ی پایتخت نشینان گردد.

در کنار ویلاسازی، حفر چاه های کم عمق برای دستیابی به آب زیرزمینی اختصاصی توسط این ویلانشینان و عدم جدیت کافی در برخورد با دو تخلف تغییر کاربری زمین های کشاورزی و استفاده غیرمجاز از منابع آبی در گذشته، باعث آسیب جدی به منابع خاکی و آبی شهرستان دماوند گردید.

این موضوع تا به آن جا پیش رفت که سطح آب های زیرزمینی منطقه افت شدید نمود و مناطق روستایی و کشاورزی کاملا به مناطق مسکونی تبدیل گردیدند.

ضمن این که علاوه بر ساخت و سازهای کوچک در لابلای زمین های کشاورزی چندین شهرک بزرگ نیز در دماوند مجوز ساخت را در این منطقه را گرفته اند که سبک آن ها از اساس ویلایی و ییلاقی می باشد.

یکی از اهالی روستای گلدشت(کالدشت) در گفتگو با خبرنگار ما وضعیت این روستا را هم همانند باقی روستاهای شهرستان دماوند برشمرد و افزود: تقریبا روستای کالدشت که عمدتا از رودخانه ی تارود برای زمین های کشاورزی اش تغذیه می کند به حالت مسکونی در آمده است.

آقای قرایی قطعه قطعه شدن زمین های کشاورزی را به علل وراثتی اصلی ترین انگیزه ی صاحبان برای فروش املاکشان دانست و ادامه داد: ساختمان های زیادی در این روستا جای زمین های کشاورزی را گرفته است و تقریبا دیگر کشاورزی در این روستا معنا ندارد.

یکی از اهالی روستای چنار شرق نیز از تبدیل زمین های کشاورزی به باغچه های مسکونی در این روستا نیز ابراز ناراحتی نموده و از مسئولین برخورد جدی با این تغییر کاربری را خواهان شد.

یکی از کشاورزان جوان روستای اسلام آباد نیز ضمن گلایه از تغییر کاربری سریع زمین ها اظهار کرد: فکر می کنم  احتمالا تا چند سال دیگر برای کشاورزی در زمین های دماوند باید مجوز بگیریم و ساختمان سازی آزاد شود.