وقتی ظالم مظلوم می شود و غارتگر بیت المال دلسوز فتنه

image290700امروز ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند تقریب احزاب ، جریان ها و شخصیت های سیاسی داخلی است .این مهم را بیش از همه مسئولان نظام بدان اشاره و اذعان داشته اند . اگر بپذیریم که احزاب مختلف هر کدام به نوبه خود نمایندگی بخشی از افکار و عقاید جامعه را بر عهده دارند،تقویت وحدت بین احزاب و شخصیت های سیاسی به نحوی باعث افزایش وحدت ملی نیز می شود .

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی تارود به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا، مظاهر توفیقی کارشناس ارشد ارتباطات و رسانه در یادداشتی نوشت:

اقدام رئیس جمهور در برگزاری ضیافت افطار با احزاب و شخصیت های سیاسی کشور هم قطعاً اقدامی مثبت در فضای سیاسی کشور و در راستای تحقق این مساله قلمداد می شود.اما وجود حاشیه ای این اقدام را که می شد آن را مدیریت وحدت  در ماه عبادت و بندگی نامید نقش بر آب کرد.

حمایت غلامحسین کرباسچی از سران فتنه و استفاده از عبارت ” سید مظلوم ” برای میرحسین موسوی موجب اعتراض برخی از حاضرین در ضیافت و ترک جلسه از سوی برخی از این افراد شد.

اکنون این سئوال پیش می آید درجلسه ای که دست کم در ظاهر با هدف تقریب احزاب صورت گرفته است چرا صحبت از مظلومیت افرادی به میان می آیدکه رفتار آنها در گفتار و کردار نشان از ظلم آنها به نظام و ارزشهای انقلاب دارد. افرادی که شکی در مماشات نظام با آنها نیست.حال لقب ” مظلوم “به این افراد دادن ، خود ظلمی مضاعف به نظامی است که خود از سوی همین افراد مورد ظلم قرار گرفته است .اما چرا غلامحسن کرباسچی ؟

غلامحسن کرباسچی اخیراً اقداماتی در راستای تطهیر خود و جریان منتسب به خود در افکار عمومی داشته که مسلماً اقدامی برنامه ریزی شده و هدفمند است را در دستور کار خود قرار داده است. تلاش وی برای بزرگنمایی پرونده اقتصادی معاون اول دولت قبل و انتساب این اقدام به اصول گرایان از جمله فعالیت های نامبرده در این راستا است . موضعگیری کرباسچی در خصوص پرونده اقتصادی محمدرضا رحیمی واصرار بر اینکه اصول گرایان ! باید تاوان این پرونده را بدهند هیچ توجیهی نمی تواند داشته باشد مگر تطهیر خود و جریان وابسته به خود ،از بزرگترین مفاسد اقتصادی . مفاسدی که به صدور حکم قضایی ، زندان و محرومیت از مناصب دولتی برای وی منجر گردید . حال بگذریم که در خصوص انتساب معاون اول دولت قبل به جریان اصول گرایی حرف و حدیث بسیار است.

شاید کمتر کسی وجود داشته باشد که برنامه های تلویزیونی دادگاه وی را که به بررسی پرونده وی در دوران تصدی مسئولیت شهرداری تهران و حواشی اقتصادی همکاران و همفکرانش می پرداخت از یاد برده باشد . برنامه هایی که در آن ایام بیشترین بیننده را به خود اختصاص داده بود بینندگانی که عمدتا خواستار رسیدگی به پرونده متهمین و اجرای عدالت در مورد آنها بودند . حالا چه شده وی به دنبال چانه زنی برای سران فتنه است ؟ پاسخ این سوال را باید در اشتراکات فکری آنها جستجو کرد . انتساب صفت ” مظلومیت ” به سران فتنه در کنار حمایت آنها نوعی دفاع از خود و جریان فکری وابسته نیز هست . وقتی به سران فتنه ظلم شده باشد پس می توان نتیجه گرفت که به وی و در قدم بعدی به جریان فکری مورد حمایت وی نیز ظلم شده است . ظالم نیز در هر دو مورد مشخص است !

از سویی غلامحسین کرباسچی خود را یکی از حامیان دولت دانسته که تا آخر با دولت خواهد ماند. وی اخیراً عنوان داشته: ما و دوستانی که در جرگه اصلاح طلبی بودند و دیگرانی که گرایش اعتدالی و آقای روحانی را قبول داشتند، بر اساس یک تحلیلی از ایشان حمایت کرده ایم. این گروه نمی تواند بعد از چهارسال ادعا کند آقای روحانی اصلا به ما ربطی ندارد. بنده اعلام می کنم تمام اصلاح طلبان و اعتدالگرایان تا آخر پای آقای روحانی ایستاده اند.” با این وجود هر گونه موضعگیری وی اگرچه نظرشخصی هم باشدبه نوعی نظر یکی از حامیان دولت است از این رو می طلبد رئیس جمهور محترم به عنوان رئیس دولت اعتدال جلوی این افراطی گری را گرفته و مرز خود را از اینگونه افراد جدا نماید . از منظری دیگر با توجه به مخالفت های گسترده ملت با فتنه گران که در نهم دی ماه هر سال عینیت خاص به خود گرفته رئیس جمهور محترم به عنوان نماد جمهوریت نظام ، تبلور همدلی و همزبانی دولت و ملت درسالی که به مزین به نام ” دولت و ملت ، همدلی و همزبانی ” شده است باشد .

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا