بهنوش بختیاری: ماهواره را دوست ندارم/ایرانیانی که دور از وطنشان از ایران بد می گویند وطن فروش و خائن هستند

در حالی که برخی مدام از ریزش مخاطبان صدا و سیما خبر می‌دهند حرف من این است که چرا تلاش نکنیم تا این مخاطب را دوباره به دست بیاوریم. چه بسا که برخی وقت‌ها مردم دوباره با همان قوت پای تلویزیون می‌نشینند.

بهنوش بختیاری را گرچه به عنوان پای ثابت آثار طنز می‌شناسیم و به قول خودش فیلمنامه‌های طنز اول در خانه او می‌آید، اما اعتراف می‌کند در شرایطی که یک سال است همه کارها را عملا مجانی بازی کرده، گاهی از روی اجبار در آثاری حاضر شده است. بختیاری این شب‌ها «عصر پاییزی» را روی آنتن شبکه یک دارد اما حرف این مصاحبه درباره این سریال هم نیست. او در گفتگویی صمیمی دردهای انباشته شده در دلش را بازگو می‌کند و در میان حرف‌هایش از وضعیت نامساعد سینما و دستمزدهایی که فقط به 7، 8 نفر می‌رسد تا موضوع ماهواره و شبکه «من و تو» و فساد مالی در شبکه نمایش خانگی و خیلی حرف‌های دیگر می‌گوید.

از او که می‌پرسم چرا برای کارگردانی به سمت کارهای طنز نرفته است، می‌گوید: من اگر بخواهم یک فیلم داستانی بسازم نهایت تلاشم را می‌کنم به سمت طنز نروم. آنقدر که از طنز خاطره بدی دارم. فیلمی که حالا کار می‌کنم هم ابتدا درباره خودکشی و افسردگی بود اما احساس کردم بهتر است روی این موضوع تمرکز نکنم. اکنون درباره بازیگران فراموش شده سینما و روابط و قوانین غیرانسانی حاکم بر سینما فیلم می‌سازم. تعادل برهم خورده ترازوی سینما بختیاری ادامه می‌دهد: حرف از ستاره‌هایی است که سال‌ها در خانه نشسته‌اند و بیکارند و افرادی که ستاره می‌شوند اما در حد و اندازه این جایگاه نیستند. درباره دستمزدهای وحشتناکی که برخی از بازیگران می‌گیرند و در عوض حداقل دستمزدهایی که به دیگران داده نمی‌شود… تعادل کفه ترازو سینما به هم خورده است. برخی برای دو، سه روز 200، 300 میلیون می‌گیرند و عده دیگر برای یک ماه کار باید دنبال پولشان بدوند. مثل خود من! این بازیگر از نقش‌هایی که برای خانم‌ها می‌نویسند هم ناراضی است:‌ دوست دارم نقش‌هایی برای شخص خانم‌ها نوشته شود اما کمتر این اتفاق می‌افتد. به خصوص در آثار طنز کمتر ممکن است زنان محور قرار بگیرند بنابراین ما مکمل آقایان هستیم. البته حتی در هالیوود هم بازیگران مطرح نقش‌های مکمل معمولی بازی می‌کنند و برایشان بد هم نیست. حضور در سینما و تلویزیون فقط نباید به نقش‌های متفاوت خلاصه شود. اما من دوست دارم در فیلمنامه‌ها وقت بیشتری برای زنان گذاشته شود. شتاب‌زدگی در تولید آثار موضوع دیگری است که بختیاری از آن حرف دارد: عجله کار را خراب می‌کند اما برخی فیلم‌ها هم 15 روزه ساخته می‌شود و اثر خوبی هم از آب درمی‌آید. به ویژه اگر کارگردان به تدوین آشنا باشد، خیلی سریع می‌تواند فیلم را جمع کند. دیگر این فیلم‌ها حالم را خوب نمی‌کند وی تأکید می‌کند: خود من از آن رو در حال مستندسازی هستم که بنا نباشد در هر فیلمی بازی کنم. دیگر این فیلم‌ها نه مرا راضی می‌کند نه حالم را خوب می‌کند. و باز هم آثار طنز که موضوع آنها بخش اعظم درد و دل‌های بختیاری است: فیلم‌های طنز اصولا اولا در خانه من می‌آید، نمی‌دانم چرا اینطوری است! قصد من هم نبود بازیگر طنز شوم. اخیرا هم 7، 8 کار را رد کردم. جز «شوخی کردم» مهران مدیری که به سبک کارهای قدیمی مثل «ساعت خوش» و … است و هر قسمت آن به یک موضوع می‌پردازد. این کار حرف‌های تازه‌ای برای گفتن دارد و البته خنده دار است و من در آن نقش‌های زیادی بازی کرده‌ام. دیگر مردم الکی قاه قاه نمی‌خندند او ادامه می‌دهد: در «شوخی کردم» تمام آیتم‌ها دغدغه‌های اجتماعی است که مردم با آنها درگیر هستند. دروغ، خشونت، ازدواج، اعتیاد و… اکنون دیگر شرایطی نیست که مردم با هر چیز قاه قاه بخندند. آنها دنبال حرف‌های تازه‌ای هستند که تا به حال نشنیده‌اند. مردم دلشان کارگردان‌های جسوری می‌خواهد که این حرف‌ها را بزنند. اکنون دیگر زمانی نیست که کمدی‌های معمولی هم فروش کند. حالا مردم دنبال فیلمنامه عمیق یا کمدی‌های موقعیت هستند. بختیاری مستندش را برای شبکه نمایش خانگی می‌سازد و البته به این شبکه نیز انتقاداتی دارد: من موافق شبکه نمایش خانگی نیستم و مطمئنم این شبکه به خاطر فساد مالی تا یک سال دیگر دوام نمی‌آورد. چرا که شرکت‌های پخش فیلم بسیار نادرست عمل می‌کنند و کارهای زیر میزی زیاد دارند و… اما این موضوعات کم کم آشکار می‌شود و خورشید زیر ابر نمی‌ماند. این شرکت‌ها از نظر مالی به تهیه‌کننده کار فشار می‌آورند. چک‌هایش را بد پاس می‌کنند یا اصلا نمی‌دهند. پول‌های بسیاری این وسط بدون اینکه تهیه‌کنندگان بفهمند حیف و میل می‌شود. چون من تهیه کننده یک کار بودم می‌دانم. نباید جای مدیری و میرباقری در تلویزیون خالی باشد بازیگر سریال‌های «خانه به دوش»، «شب‌های برره»، «دارا و ندار» و «خداحافظ بچه» حسابی از تلویزیون طرفداری می‌کند: ما شبکه‌های تازه‌ای مثل نمایش، تماشا، نسیم و… داریم. تلویزیون باید آنقدر پرمحتوا و براساس نیاز مخاطب برنامه بسازد که اصلا نیازی به شبکه نمایش خانگی نباشد. نباید کارگردان‌هایی چون مهران مدیری یا داود میرباقری به دلیل بودجه کم تلویزیون یا بهتر بگویم نبود بودجه در تلویزیون به شبکه نمایش خانگی روی بیاورند و چشم‌ آنها به این باشد که مخاطب چقدر پول می‌دهد و از فروشگاه خرید می‌کند. شاید خط قرمز، محدودیت و عدم جذابیت‌های بصری و نبود بودجه باعث رفتن آنها شده است. نگذاریم آبروی مملکت سقوط کند او این شب‌ها در شبکه یک سریالی روی آنتن دارد که اصغر نعیمی ساخته است و در این‌باره می‌گوید:‌ ما «عصر پاییزی» را مجانی کار کردیم. در چنین شرایطی انگیزه من به عنوان بازیگر صفر می‌شود. وقتی تشویقی در کار نیست، بازدهی پایین می‌آید. روحیه عوامل هم از دست می‌رود. تا کی می‌خواهند با بودجه ندادن به تلویزیون این مسیر را ادامه می‌دهند. تلویزیون یک سال و نیم است بودجه ندارد و اگر این مسیر ادامه پیدا کند صدا و سیما که آبروی مملکت است سقوط خواهد کرد و همه به شبکه نمایش خانگی روی می‌آورند.