بیتوجهی مسئولان وقت باعث محرومیت مردم شهرستان دماوند از آب تونل مشاء میباشد/ مهار غیراصولی آب در محدوده تونل مشاء عامل این محرومیت است

بیتوجهی مسئولان وقت عامل محرومیت مردم شهرستان دماوند از آب تونل مشاء میباشد و مهار غیراصولی آب در محدوده تونل مشاء عامل این محرومیت است.
به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند، دکتر سلمان ولایتی، مدرس گروه مهندسی آب دانشگاه تهران و متخصص پالئو پالینو لوژی دوران سوم کشور در نشریه هفتهنامه ره آورد شماره ۵۶۷ نوشت:
زمینشناسی تونل راه احداث شده دره مشاء در زیر گردنه امامزاده هاشم (ع) دماوند به نحوی است که سازند آهکی مبارک حدود 3/1 طول تونل را شامل میشود؛ از آنجائی که میانگین بارش سالانه در گردنه امامزاده هاشم (ع) طبق آمارهای سازمان هواشناسی کشور حدود 1 متر میباشد و پهنه آهکهای کارست پذیر سازند مبارک نیز در این محدوده قابل توجه است، لذا آبخوان بسیار مطلوبی در آهکهای مذکور تشکیل گردید.
توانایی آبدهی این سازند به حدی است که از سال 1378 پس از برخورد تونل با یکی از شریانهای کارستی آبدار تاکنون که تونل مورد بهرهبرداری قرار گرفت، آب همچنان از حوزه آبخوان در مقطع تونل خارج میشود.
از سالهای 1378 الی 1391 یعنی قبل از قاب گذاری و بتنی نمودن تونل بنده به عنوان کارشناس ارشد مسائل آب تونل در قرارگاه خاتم (موسسه حرا) تلاش همه جانبه و بی شائبهای را در خصوص مهار آب تونل و در دسترس مردم قرار دادن آن انجام داد که متأسفانه به خاطر بیتوجهی مسئولین وقت، مردم شهرستان دماوند از داشتن آب مطلوب و گوارای حدود 300 لیتر در ثانیهای محروم گشتند.
با بررسیهای انجام شده توسط اینجانب، منشأ اصلی آب، تداوم چند 100 هزار سالهای آن، روشها و چگونگی مهار آب بدون آسیب زدن به بهرهبرداری تونل از نظر راه و تردد اتومبیلها مشخص و طراحی گردید.
همچنین مسیر همیشگی آن در یال شمالی گردنه امامزاده هاشم (ع) که منجر به فرو روی آب در ناودیس بزرگ پلور میگردد، توسط بنده اعلام و بر روی نقشههای مربوطه آورده شد (اسناد و مدارک در موسسه حرا موجود است).
اگر مسئولین وقت اعم از فرماندار و نماینده محترم مجلس شهرستان دماوند و فیروزکوه، معاونت محترم عمرانی فرمانداری و اکیپ همراه که توسط بنده در محل پروژه دعوت شدند و توضیحات لازم در خصوص چگونگی مهار آب و تداوم همیشگی آن را شنیده و شاهد آب خروجی بودند و اندک دلسوزی را مبذول میداشتند، اکنون مردم شهرستان دماوند از 300 لیتر آب گوارای مطلوب با اهداف شرب برخوردار بودند.
این سفره آب زیرزمینی با همه عظمت و فایدهای که میتوانست برای مردم شهرستان دماوند ارمغان شادی و بهزیستی باشد؛ پس از Lining تونل در مسیری که از قبل و طی هزاران سال جریان داشت، برگشته و همچنان در اعماق چند هزار متری ناودیس بزرگ پلور فرو میرود.
انتهای پیام/