فرماندار دماوند: ثبات مدیریت در دماوند نداشته ایم/ اقلیمی همچون دماوند کم داریم

به گزارش تارود، فرماندار شهرستان دماوند در مصاحبه ای اختصاصی با هفته نامه فرهنگی اجتماعی ره آورد مباحث جالبی از مشکلات و افق های دماوند را تشریح نموده است که در ادامه آورده می شود.

درخواست داریم که یک معرفی اجمالی از خود و سوابق کاری خود برای آشنایی بیشتر خوانندگان عزیز داشته باشید.

سلام و تشکر دارم از شما عزیزان. من ابتدا در سپاه فعالیت می کردم و بخشی در ثبت احوال بودم. چند مدتی در هیات مدیره و مدیر عامل شرکت بودم و بخشی از فعالیت کارم را در وزارت کشور بودم. در سال 77 مدیرکل سیاسی استان قم بودم. مدتی معاون فرماندار تهران بودم و مدتی هم فرماندار قم بودم. بعد مشکلاتی در همدان بود که به عنوان مشاور استاندار همدان شدم. مدتی در شهرداری بومهن بودم و الان هم در خدمت شما هستم.

رشته تحصیلی شما چیست؟

من لیسانس حقوق و فوق لیسانس مدیریت دارم.

فرمانداری قم کار سختی است؟

بله، کار سختی است. چون یک استان شهر است و مشکلات خاص خودش را دارد. جهت شهری آن غالب است. در هر حال ویژگی های خود را دارد و انتظارات در آن خطه بالاست اما به نظرم شهر قم اگر برخی مسائل رعایت شود مشکلات چندانی ندارد.

دماوند را تا چه حد می شناختید؟

دماوند را کم و بیش می شناختم. مدت پنج سال که در شهرداری بومهن بودم و معاون سیاسی فرماندار تهران بودم و شهر جدید پردیس بخش مرکزی تهران بود. لذا بواسطه این ارتباطات به دماوند و کلیات آن آشنا بودم ولی با برخی  از مشکلات آن آشنا نبودم.

تصوری که قبلاً داشتید و الان دارید چه تفاوتی کرده است؟

به من می گفتند که کار کردن در دماوند سخت است. به خاطر اینکه حاشیه های مختلفی در دماوند قابل تصور بود اما من سعی کردم وارد حاشیه نشوم. چون هر مدیری وارد حاشیه شود از اصل کار غافل می شود. به نظر من هم کشور ساختار و ویژگی های خاص خودش را دارد.

در مورد شهرستان دماوند هر دولتی و به طور خاص فرمانداری که به اینجا آمده، سیاست خاص و مدونی را ندیدیم. هر فرماندار یا استاندار به حسب سلیقه که داشته و در آن سلیقه هم اشتباه نمی کرده است سیاست هایی را دنبال می کردند. مثلا  در یک دوره دوست داشتند که دماوند منطقه کشاورزی شود یا منطقه صنعتی شود یا دانشگاهی یا گردشگری شود.

جنابعالی که 9 ماه وارد شهرستان شده اید و با آشنایی که بدست آورده اید چه افق و سیاستی را دنبال می کنید و فکر می کنید که این شهرستان چه افق هایی می تواند داشته باشد و قابلیت های دماوند را چه می بینید؟

ما نباید امور را تک بعدی ببینیم. دماوند در عین حال که بضاعت یک شهر دانشگاهی را دارد، هم بستر رشد صنعت را دارد و هم بستر رشد کشاورزی را دارد.

من اعتقاد دارم دماوند از لحاظ کلان زیر ساخت همه این موارد را دارد. اگر ما صحبت از رشد کشاورزی می کنیم باید قطعاً صحبت از صنعت وابسته به آن هم بکنیم و سردخانه را هم ببینیم. یعنی باید توسعه کشاورزی همراه با صرفه اقتصادی باشد. لزوم صرفه اقتصادی وجود همین زیرساختها است. یعنی به موازات کشاورزی باید صنایع مرتبط آن نیز بوجود بیاید. با توجه به این که نگاه دولت ها از قبل تاکنون ایجاد صنایع غیرآلاینده است. قطعاً‌می توانند از این دست امور را انجام دهند.

به لحاظ امنیتی لازم است زمینه و فضای امن را از حیث اجتماعی و فرهنگی مهیا کنیم. یعنی بسترهای جرم زا را به حداقل برسانیم و این امر راهی ندارد مگر اینکه اشتغال را افزایش دهیم. این هم حاصل نمی شود مگر اینکه شغل ایجاد کنیم. الان یک کارخانه دار در شهرک صنعتی می گوید بستر کار مهیا است ولی کارگر برای کار نداریم. الان شهرک صنعتی ما با 50 درصد ظرفیت فعالیت می کنند و 50 درصد مابقی بلااستفاده مانده است. ما باید بخش های مختلف را به طور متوازن رشد بدهیم.

یک بحث دیگر مبحث ساخت و ساز های غیرمجاز است که باید نسبت به این مورد برخورد جدی شود. وقتی ما از ساخت و ساز غیرمجاز جلوگیری کنیم می توانیم تعریف هایی برای گردشگری داشته باشیم و از یک طرف دیگر اشتغال ایجاد کنیم.

نگاه ما به دماوند اینگونه است. شاید به جرات بتوانم بگویم اقلیمی مانند دماوند کم داشته باشیم. فکر می کنم که به دماوند توجه کاملی نشده است. اگر ما نگران آب و منابع طبیعی هستیم راهش توسعه گردشگری است.

دماوند از لحاظ مختلف دارای ظرفیت ها و پتانسیل های فراوان است اما به دلیل عدم توجه جدی به این منطقه شاهد کاستی هایی هستیم. شاید یکی از دلایل این کم توجهی عدم ثبات مدیریت است. در هشت سال گذشته 7 فرماندار تغییر کرده است. با این صورت نباید توقع چشم انداز و افق داشته باشیم. با این تغییر و تحولات شاهدیم که هیچگونه اقدام جدی رخ نداده است، به جز از بین رفتن منابع طبیعی  و ظرفیت هاو یک طرح به دردبخور انجام نشده و حتی بودجه هایی که در قالب کمیته ها آمده طرح چندان جالبی در آن دیده نمی شود. سیاست ما هم در حال حاضر این است که پروژه های بالای 80 درصد را به اتمام برسانیم تا مردم آنها را لمس و استفاده کنند.

در دولت جدید ما تلاش داریم که یکی از این ظرفیت ها در اولویت قرار بگیرد. هر چند برنامه مدونی در این زمینه هنوز ترسیم نشده است. یکی از اولویت های ما گردشگری است و اولویت بعدی توسعه صنعت و بخش های دیگر.

دولت هم از لحاظ ریالی وضعیت مناسب ندارد. تلاش داریم از پتانسیل های بخش خصوصی و مشارکت مردمی موجبات توسعه را مهیا سازیم.

برداشت ما این است که اولویت کاری شما موضوع گردشگری است با چشم داشت به ابعاد دیگر.

البته ما به صنعت هم توجه ویژه ای داریم. همین الان با بررسی های انجام شده دیدم که شهرک صنعتی آئینه ورزان با 50 درصد بضاعت فعالیت می کند. از مسئولین دیربط خواستم تا تکلیف 50 درصد باقی مانده آن را روشن کنند و اگر افرادی زمین گرفته اند اما فعالیتی ندارند از آنها قطع ید کنیم. با این تفاسیر ما به بخش صنعت هم توجه داریم.  اما با مشکلاتی که دماوند در خصوص شعاع 120 کیلومتری دارد دست ما در این زمینه بسته و محدودتر است.

آیا ما می خواهیم یک طرح جامع داشته باشیم؟ این بحث در همه زمان ها مطرح شد ولی عملی نشده است. آیا می خواهیم یک زمان به این نقطه برسیم و آیا این اتفاق  در زمان شما رخ می دهد؟

ما دو کار را انجام می دهیم. یکی تشکیل بانک اطلاعات است که اطلاعات جامع شهرستان را جمع‌آوری کنیم. دوم بحث آمایش شهرستان است که البته این دومی بودجه زیادی می خواهد که با شهرداری ها وارد مذاکره شدیم.

بنده هم معتقدم این کار باید انجام شود زیرا مدیریت ها بیشتر بر سلایق استوار است و اگر برنامه داشته باشیم همه باید مطابق برنامه حرکت کنند.

و البته این بی برنامگی در دولت قبلی بیشتر بوده و ما الان در نقطه صفر هستیم. باید از ابتدا شروع کنیم و این یک ضرورت است و باید یک چشم انداز تعریف کنیم و به آن پایبند باشند.

البته این نکته بنده در دفاع از دولت قبل نیست. اما این عدم وجود چشم انداز در همه دولتهای قبل مشاهده شده است. مدیران دولت قبل هم حضور داشته و ما شاهد چشم انداز نبودیم. من حرفم این است که ما تزلزل مدیریت در سال های قبل را قبول داریم اما در دوران ثبات هم ما چشم اندازی ترسیم نکردیم؟ این اراده وجود نداشته و نمی توانیم کسی را مقصر بدانیم. امیدواریم یک فرماندار این حرکت را انجام دهد و برنامه را مدون کند تا آینده ها، گذشته ها را مورد نقد و تخطئه قرار ندهند.

البته یک برنامه بیست ساله وجود دارد که سهم هر استان و شهرستان در آن مشخص  است و همه باید خود را ملزم به آن بکنند.اتفاقی که باید به وقوع می پیوست این بود که نقص ها و کاستی ها در هر برنامه باید مشخص و اصلاح می شد.

یک نکته این است که برنامه در دولت گذشته آسیب دید و آن دولت خیلی خود را پایبند  به برنامه نمی دید. لذا همه صدمه دیدند اما در بخش آمایش اساساً مشکل داشتیم. مثلا دماوند در این زمینه ضعف دارد و هنوز طرح آمایشی نداریم و باید انجام شود. همه باید به برنامه پایبند شویم. الان ما هم کار را شروع کردیم ولی بودجه زیاد می خواهد که امیدوارم با همکاری شوراها و شهرداری ها این کار انجام شود. امیدوارم استانداری نیز ما را همراهی کند.

البته طرح آمایش باید نظر همه دستگاه ها را بگیرد و به نظرم یک طرح ملی و استانی است. باید با لحاظ نظر همه آنها یک طرح مدون تدوین کرد.

یکی از سیاست های دولت کاهش تصدی گری و افزایش کار حاکمیتی است. آيا این دولت و به خصوص جنابعالی عزمی بر واگذاری امور به شوراها و شهرداری ها دارید یا در این زمینه نگاه دیگری دارید؟

واگذاری امور به بخش خصوصی و مشارکت مردم برای ما یک اصل است و اعتقاد دولت این است که یک نگاه نظارتی و حاکمیتی داشته باشد و از مشارکت مردم به طور واقعی استفاده کنیم. خود بنده هم این نگاه را دنبال می کنم تا تمرکززدایی داشته باشیم. فرمانداری نقش هماهنگ کننده و نظارت دارد.

چند کارگروه فعال دارید؟

اشتغال، صنعت گردشگری، آب، بهداشت، حوزه سیاسی و امنیتی.

اولین کاری که کردیم کارگروه گردشگری را تعریف کردیم و از صنعت و تجارت جدا کردیم. به امور سرعت بیشتری بخشیدیم. در این مدت اقدامات خوبی انجام شد. یک شرکت سرمایه گذاری توسط شهرداری ها تاسیس شد که بنده در آنجا عضو هستم.

در بحث ساخت و ساز کارهای جدی انجام دادیم. مثلاً در همین ساخت و ساز 13 درصد ساخت و ساز غیرمجاز در دماوند انجام می شود و 50 درصد تخریب ها در دماوند انجام می شود. همین کار بسیار بزرگی است که انجام شده است. مثلاً در خصوص باغ سرهنگ طاهری اقداماتی انجام شد تا درخت های تخریب شده مجدداً کاشته شود و به حالت قبلی برگردد. همچنین سندها به حالت اصلی بازگشت و مبلغی بیش از 6 میلیارد تومان جریمه درنظر گرفته شد.

در خصوص سرخه پلنگان زمین خواری رخ نداده الا اینکه در خصوص صدور جوازها تخلف صورت گرفته است و الان هم طی فرآیندی کارهای اداری آن در حال انجام است.

نکته ای هست که از یک طرف با ساخت و سازهای غیرمجاز برخورد می کنیم و از طرف دیگر به دهیاری و شهرداری ها می گوییم درآمدزایی کنند.

اینکه دهیاری و شهرداری سرمایه گذاری کنند یک بحث است و اینکه خلاف کنند بحث دیگری است. خلاف را هیچ کس توصیه نمی کند. این درآمدزایی به معنای تخلف نیست. جذب سرمایه گذار، تشکیل تعاونی و … به معنای خلاف نیست. باید عوارض ها قانونمند شود.

پروژه مسکن مهر تمام می شود؟

پروژه مسکن مهر از مواردی بوده که کار کارشناسی نشده است.

پروژه مسکن مهر رودهن در حال اتمام است. بعضی از نواقص در آن وجوددارد که کار را به تاخیر انداخته که امیدواریم به زودی به پایان برسد. در دماوند تا هفته دولت افتتاح خواهیم داشت. مسکن جیلارد نو هم آماده است. مسکن مهر در آبسرد آماده نشده است.

شوراها ظرفیت بالایی برای انجام فعالیت ها دارند اما نیاز به تدبیر است تا فعال تر و در چارچوب قانون باشد و تعامل بین آنها نیاز به ساماندهی دارد تا این تعامل تبدیل به تعارض نشود و اموری باعث نشود که این پتانسیل تبدیل به تقابل شود.

به نظرم شوراهای ما جلسات مشترکی داشته باشند تا کمیته های برنامه ریزی داشته باشند تا در چارچوب افق بلندمدت حرکت کنند. و فرمانداری کار حاکمیتی کنند و آنها فعالیت قانونی خود را انجام دهند تا ما شاهد نباشیم در یک زمانی یک نماینده بیاید و وعده یک شهر جدید بدهد. بعد ببینیم شهرهای موجود هنوز در تولید درآمد خود مانده اند.

یا یک نکته مثل آب پیش می‌آید. فردی در گذشته طرحی داد و رفت. حالا دو شهر در مقابل هم قرار گرفتند. من پیشنهاد می کنم جلسات و کمیته های تخصصی اگر فعال باشند جلوی خیلی از کارها گرفته می شود.

ما شهرهایی که تاسیس می کنیم و برای آنها مطالبه ایجاد می کنیم اصلاً فاقد زیرساخت ها است. لذا می بینیم شهری ایجاد می شود ولی فاقد درآمد است و بواسطه تخلف  و ساخت و ساز غیرمجاز ایجاد درآمد می کند. مثلاً در یک شهر در اطراف ما شهرداری برای درآمد اجازه ساخت و ساز غیرمجاز می دهد و باید تخریب شود. پس برای ایجاد شهر باید دارای زیرساخت باشد و نباید تقسیمات کشوری سیاسی شود.

الان ما در حال برنامه ریزی هستیم که شهرها در یک راستا حرکت کنند تا ظرفیت ها در شهرستان بهتر شکوفا شود.

نگاه ما به تقسیمات نگاه کارشناسی است و نه سیاسی، بنده معتقدم نماینده ای بحث آب را مطرح کرده است. فرماندار وقت هم مخالف نبوده، طرح تهیه شده و بودجه ای هم تدارک دیده شده است. حالا در زمان اجرا با مشکل مواجه شده. متاسفانه  ما مردم را روبروی هم قرار می دهیم. وظیفه حاکمیت فقط منافع مردم و کار کارشناسی است. اگر قرار است کاری انجام شود باید منافع مردم حفظ شود. نگاه ما نگاه شهرستانی است.

باید با مردم صادقانه حرف زد. اگر طرح خوب است باید اجرا شود اگر طرح خوب نیست بگویم اجرا نشود و استخوان در زخم نگه نداریم و همه را معطل نکنیم.

الان قرار شد که مجدداً در استان مطالعه و ارزیابی شود. فرمانداری و نماینده هم هر کدام ظرفیت هایی دارد که باید یک کاسه شده و در راستای منافع مردم قرار بگیرد. اگر قرار شد مردم آبسرد از این آب استفاده کنند که طرحی اجرا شود و اگر قرار نیست استفاده کنند مسئولین ذیربط طرح جدیدی را ارائه کنند. الان ما در دماوند هم مشکل آب داریم. برای اقصی نقاط دماوند مشکل داریم و دور از هیاهوی سیاسی مشکلی را حل کنیم.

خود شما برداشت قطعی ندارید؟

نه ندارم. خودم معتقدم باید همه نظرات خود را بگویند و دوباره کار کارشناسی بشود.

به نظر می رسد که بخشی که مغفول مانده بخش فرهنگ است و بسیاری از مشکلات موجود در حوزه های اقتصادی و اجتماعی و سیاسی ریشه فرهنگی دارد. دراین خصوص چه رویکردی وجود دارد؟

بخش فرهنگ با اقتصاد و دیگر حوزه ها ارتباط لاینفک دارد و نگاه ما هم همین است و باید شوراهای فرهنگی نیز فعالتر عمل کنند. در حوزه های مختلف هم نیاز به توجه جدی داریم. مثلا در حوزه ورزش یکی از این امور است. اساساً مشکل ما در فرهنگ جزیره جزیره بودن آن است و متولی ثابت ندارد که این مهم باید آسیب شناسی شود. مشکل هم همین است و منطقه ای هم نیست.

مشکل شاید تاریخی است؟

بله، همین طور است.

ارتباط جنابعالی با ائمه جمعه و نماینده برقرار است؟

بله، جلسات خیلی خوب و مداومی انجام می شود.

یکی از شوراهایی که زیرنظر فرماندار است، شورای قرآن است.چندی پیش جلسه ای مسئولین کانون قرآن برگزار شد و تقریبا همه گلایه داشتند و توقع بود که این شورا در اثر جابجایی مسئولین مربوطه مغفول مانده است و تقاضا داشتند که این شورا راه اندازی و برنامه ریزی شود. نظر شما چیست؟

بنده هم با نظر شما موافقم. دوستان طرح مورد نظر خود را ارائه کنند و بنده کاملاً حمایت و پشتیبانی می کنم و از نهادهایی که توانایی حمایت را دارند درخواست می کنم که از کمک دریغ نکنند.

من معتقدم اگر امور را با تدبیر برنامه ریزی کنیم می توانیم مشکلات را حل کنیم و لازم است همه در کنار هم تعامل و کار کنیم. با این نگاه می شود امور را اداره کرد. به نظرم افراط گری همیشه مشکل ایجاد می کند. باید نگاه تعاملی داشته باشیم، به جای نگاه حذفی. الان یک جریان خردمندانه در کشور جاری شده است. در منطقه هم باید طوری عمل کنیم که مدیران که به منطقه می آیند آنها را نترسانیم و کاری کنیم که آن ها نگاه منصفانه از دماوند پیدا کنند و جسارت یک مدیر را نکشیم.

در پایان اگر مطلبی باقی مانده بفرمایید.

من هم از همه شما عزیزان که این فرصت را مهیا کردید، تشکر می کنم.

 انتهای پیام/