شعر طنز/ شتر و خر نادان

مرتضی اسدالهی در صفحه شخصی خود در شعر نو نوشت:

خری با یک شتر اندر چمنزار
خوش وخرم، رها از زحمت و کار
به خورد و خواب خود مشغول بودند
زشادی همچو مستان لول بودند
گذشت ایام شادی و زمانی
گذر میکرد از آنجا کاروانی
خر نادان بگفتا با دو صد ناز
که اکنون هست من را میل آواز
صدایی خوشتر از آواز من نیست
نوایی بهتر از خر در چمن نیست
شتر گفتا مخوان صبری کن ای یار
که میگردیم زآوازت گرفتار
دوباره بار باید برد با دوش
مکن چوب سواران را فراموش
دلایل را شتر یک یک بیان کرد
ولی خر عرعر خود را عیان کرد
چو اهل کاروان عرعر شنیدند
بسوی آن خر و اشتر دویدند
به لبها داشتند از شوق لبخند
رسن برگردن آن دو فکندند
خر و اشتر به زیر بار بردند
دوحیوان را برای کار بردند
شتر ناراحت از این کار خر بود
چو از انجام کارش باخبر بود
بیفتاد آنزمانش کینه در دل
کز اشتر کین زدودن هست مشکل
به راه افتاده ،بر رودی رسیدند
خروش آب غلطان را چو دیدند
بگفتا ساربان کاین رود پر آب
خر مارا برد با خود به غرقاب
بباید خر، سر اشتر نشیند
کزاین سیلاب آسیبی نبیند
خر بیچاره بر رویش نشاندند
پس آنگه اشتر اندر آب راندند
شتر بر آب زد با خشم و کینه
رسید آنجا که آبش زد به سینه
بناگه در میان رود استاد
بگفتا :ای خر ، الان گشته ام شاد
چو آنجا بهر من آواز خواندی
به جانم بذر شادی را فشاندی
چنان نیکو زدی عرعر برایم
که میرقصد زشادی دست وپایم
کنم اکنون میان آب رقصی
که در رقصم نبینی عیب و نقصی!
مرا قر در کمر خشکیده، ای خر
بباید کرد قر را از کمر در!
بسی عرعر زدی و بس شنیدی
ولی رقص شترها را ندیدی!
مده پندم که پندت را اثر نیست
که حرف خر برایم معتبر نیست
خر بیچاره گوشش تیز گردید
دلش از ترس و غم لبریز گردید
صدایش کرد خر نازک به عشوه
که شاید رد شود کارش به رشوه!
بگفتا ای شتر رحمی به من کن
بیا رقاصی ات را در چمن کن…
ولی ناگه شتر رقصید و آن خر
فتاد از روی او در آب با سر
خر بیچاره ی نادان مدهوش
میان آب می غلطید چون موش
اسیر کار بی جای غلط شد
و آخر عرعری کرد و سقط شد!
ترا گر هست ای عاقل ، درایت
هزاران درس گیری زین حکایت

انتهای پیام/