سرنوشت زاینده رود در انتظار تارَ رود!؟/ مسئولان لطفا مردم را روبروی هم قرار ندهند

به گزارش تارود، وبلاگ نویس نخبه دماوندی که تابحال بسیاری از مسائل روز شهرستان را که مردم دماوند با آن درگیر هستند را به زیبایی به زبان دماوندی و با حالتی طنز گونه مطرح می نماید در وبلاگ پستو نوشت:

یک ضرب المثل دماوندی می گوید: “چشتَه خور به از میراثَ خور”. یعنی اگر آدم چند بار مزه چیزی را بچشد و احیانا خوشش بیاید دیگر از آن دست بردار نیست. حالا شده است حکایت آب این رودخانه “تارَ رود” ما! می گویند قرار است آب آن را از سرچشمه هایش به سمت دشت هُمند آبسرد ببرند تا سفره های زیرزمینی آن منطقه پر شود.

فرماندار محترم دماوند هم تاکید کرده که این کار تنها در فصل های غیر زراعی، یعنی پاییز و زمستان انجام می شود و برای مردم دماوند و کسانی که از این آب برای کشاورزی و کارهای دیگر استفاده می کنند، اصلا جای نگرانی نیست.

ایشان همچنین افزوده که کشاورزان دماوند می توانند با تشکیل هیات امنایی بر انجام فرآیند انتقال آب به دشت همند آبسرد نظارت داشته باشد. تا اینجای کار مشکلی نیست. آب مازاد رودخانه در فصل زمستان به منطقه دیگری منتقل می شود.

اما چنانچه لوله ها کشیده شد و همه چیز برای پرآیند (یا همان فرآیند) انتقال آب فراهم (یا همان پراهم!) گشت و چهار روز دیگر دریافت کنندگان آب به هوس افتادند به جای یک فصل و دو فصل، سه فصل و بلکه هر چهار فصل از این رودخانه آب ببرند، آن وقت ما کجای یقه این هیات امنای نسیه را که معلوم نیست کی تشکیل می شود، بگیریم؟

عده ای هم در “این مینا” به سرنوشت زاینده رود اشاره می کنند و می گویند آنجا هم اولش قرار نیود همه آب را ببرند، اما بعدا….

ما را بگو که که نگران کم شدن پوشش گیاهی و سرسیزی اطراف “تارَ رود” بودیم و می خواستیم سنت “حوضنایی” را در این رودخانه زنده و کار و بار این استخرهای جدید التاسیس را تخته کنیم! حالا نگرانیم که مبادا آب این رودخانه هم خشک شود و کنار آن یک تابلوی حوضنایی ممنوع بزنند!

به گزارش تارود، حفر حدود 4300 حلقه چاه غیرمجار آماردار! توسط افاغنه در شهرستان دماوند و صدها چاه غیرمجاز غیر آماردار دیگر برای ویلانشینان که تنها هزار حلقه آن در منطقه بالادستی دماوند و در مشاء دماوند می باشد (که امسال بیش از هر سال اثر آن مشهود و آب چشمه اعلی را به شدت کاهش داده است) که حتی استاندار تهران را در سفری که به دماوند داشت به شدت عصبانی نمود و  همچنین  برداشت روزانه هزاران لیتر از آب منابع رو زمینی و زیرزمینی دماوند توسط شرکت آب های معدنی دماوند و ادامه داشتن این روند، علیرغم بحران آب حتی در برخی از روستاهای دماوند،  توجیهات مسئولین را برای انتقال آب تارود به آبسرد برای مردم شهر دماوند غیر قابل قبول دانسته است و از طرفی مردم شهر آبسرد را به سبب حفظ سرسبزی شهرشان به پیگیری این انتقال ترغیب نموده است.

اما به نظر می رسد که در اختیار قرار دادن نتیجه مطالعات علمی انتقال آب تارود از شهر دماوند به آبسرد ولو در فصل غیر زراعی و همچنین در ابتدا رفع تخلفات آشکار صورت گرفته از سوی ویلانشینان برای حفر چاه های دستی و غیرقانونی بخصوص منطقه مشاء و پس از آن آبسرد بهترین راه پیشرو برای اعتمادسازی در نزد مردم برای احیانا اجراء این پروژه بدون تکرار ماجرای انتقال بیمارستان از دماوند به جیلارد می باشد و به مسئولان هر دو شهر هم توصیه اکید می شود با موضوع گیری های احساسی مردم عزیز این دو شهر را رو در روی هم قرار ندهند.

انتهای پیام/