سبک شعر آئینی را در کشور حفظ و ارتقاء دهیم

 مرتضی اسدالهی، از شاعران بنام شهرستان دماوند با اشاره به جایگاه ارزشمند اشعار آئینی در بین دیگر سبک های شعر و شاعری، گفت: شاعران با سرودن شعرهای آئینی در وصف ائمه اطهار (ع)، آینده این سبک شعر را حفظ و ارتقاء دهند.

به گزارش تارود؛ مرتضی اسدالهی (صابر) از شاعران، خوشنویسان و قاریان خوش صوت و بنام دماوندی دماوندی است که کتاب ˈسایه خورشیدˈاین شاعر هفته گذشته با حضور مسوولان شهرستان و شهروندان دماوندی رونمایی شد.

وی سالیان متمادی است که در این زمینه ها فعالیت دارد و در دوره دبیرستان متوجه شد می تواند داستان هایی را به نظم درآورده و در کلاس های انشاء خود آن را ارائه دهد.

با تشویق معلم ادبیات که موجب علاقه مندی بیشتر او در زمینه شعر و شاعری شد، پس از اتمام تحصیلاتش در مقطع دبیرستان، در تربیت معلم شهید ثانی تهران بمدت دو سال در رشته دینی و عربی ادامه تحصیل داد و سپس به معلمی مشغول شد.

پس از آن در دانشگاه پیام نور تهران در رشته ادبیات ادامه تحصیل داد و همزمان نیز در جلسات ادبی شهرش که با حضور اساتید فن و دیگر شاعران تشکیل می شد، شرکت می کرد.

در سال 76 موفق به کسب مدرک لیسانس شد و در همان ایام نیز در امتحانات کتابت نستعلیق در انجمن خوشنویسان ایران موفق به کسب رتبه ممتازی شد.

بعد از آن نیز موفق به قبولی در مقطع کارشناسی ارشد در رشته الهیات و معارف اسلامی شد که این ایام نیز کتابی از مجموعه اشعار وی با عنوان ˈترانه عشقˈ منتشر شد.

وی از 1364 شروع به سرودن شعر کرد و هر ترانه ایی را با عشق می سرود و رویکردش در شعر نیز غالبا خلق اشعار آئینی است و موفقیت هایش بیشتر در همین موضوع است که آخرین آن کسب عنوان شاعر ممتاز و منتخب دومین و سومین کنگره شعر عاشورایی استان تهران در سالهای 1388 و 1389 است.

اشعار وی در سبک ها و موضوعاتی چون طنز، لطیفه، غزلیات، محلی و عاشورایی است که با چاپ دومین کتابش تحول دیگری در اشعار خود به جا گذاشته است.

ˈعرعر مستانهˈ مجموعه ای از اشعار طنز، عاشقانه، لطیفه این شاعر هنرمند است که در کنار شور، خنده بر لب های خوانندگان برجا می گذارد و همچنین به مشکلات و کاستی های امروز جامعه نیز پرداخته و جوانان را از وجود آسیب های موجود در جامعه آگاه و آشنا می کند.

سومین کتاب وی ˈسایه خورشیدˈ گزیده ایی از اشعار و رباعیات آئینی، غزلیات، دوبیتی و موضوعات مختلف است که تالیف آن 12 سال به طول انجامید و عمدتا در وصف ائمه اطهار (ع) است.

این کتاب عصاره بیش از یک دهه تلاش ادبی و یک عمر تعلیم، تعلم، نوشتن، سرودن و ریاضت علم کشیدن و سرشار از اشعار آیینی است که قالبهای شعری مختلف را تجربه کرده است.

شیفتگی و شیدایی اسداللهی به سرسلسله عاشقان ذات احدیت و قهرمان کربلا حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) در جای جای شعرش موج می زند.

اسدالهی، شاعر، خوشنویس و قاری موفق شهرستان دماوند در گفت و گو با ایرنا به انتخاب نام سایه خورشید اشاره کرد و افزود: شیعیان و مسلمانان هرچه دارند از ائمه اطهار (ع) است، زیرا همواره الطافشان چون خورشیدی پرنور بر ما می تابد.

وی ادامه داد: سرودن شعر آئینی توفیقی است که از ملکوت به شاعر عنایت می شود و در واقع این سرودن عنایتی آسمانی به شاعر است.

این شاعر توانمند اصالت این نوع اشعار را از صدر اسلام دانست و افزود: رویکرد وصف، تمجید و ستایش اولیای الهی از ابتدای ظهور دین مبین اسلام توسط شاعران عرب وجود داشته اما این نوع سرودن در فارسی به اوج خود رسید چرا که شاعران پارسی زبان قله های احساس و شاعری را فتح نمودند و با تصاویر بدیع به تمجید از پاکی رسول خدا (ص) و ائمه اطهار پرداختند.

اسدالهی خاطرنشان کرد: عرضه شعر آئینی در مقابل خیلی از شعرهای نو پدید و یا با پیشینه اندک، تبار زلالی است که از عصر ائمه اطهار تاکنون شاهد جلوه های مختلفی از آن بوده ایم.

این شاعر برجسته شهرستان دماوند اظهار کرد: کاری که در عرضه شعر آئینی باید صورت گیرد، انتخاب یک هدف و چشم انداز است و بدانیم که در چه جایگاهی بوده ایم و جایگاه شعر آئینی را به کجا می خواهیم برسانیم.

وی بیان کرد: شعر اگر به درستی سروده شود می تواند تاثیرات فراوانی بر اندیشه و افکار آدمی داشته باشد که اگر این اشعار در قالب توصیف حادثه کربلا، شهادت حضرت فاطمه (ع)، خیمه های سوخته، امام رضا(ع)، حسرت آب، دست های بریده عباس (ع) و … باشد، بی شک در اذهان ماندگار می شود.

اسدالهی رعایت برخی مباحث را در سرودن اشعار از سوی شاعران مهم برشمرد و تصریح کرد: تمسک شاعران به احادیث و روایاتی که صحت و منبع آنان مشخص و قطعی نیست خطای بزرگی است که می تواند زمینه ساز گناه و یا باورهای غلط در مردم شود.

وی اضافه کرد: اشعار نباید به گونه ای باشد که باعث شود تا دشمنان از آنان سودجویی وعلیه شیعیان ذهنیت های منفی را در دنیا ایجاد کنند.

آنجا که از سوک غربت و شهادت مولای پارسایان می نویسد دلها را به کوفه برده و قصه پرغصه اسراء و در سرودن چکامه ای ارادت به کریم اهل بیت باز هم به عاشورا پیوند می زند:

قاسم حضور سبز پدر را نشانه بود

یعنی حسین!همره راهت برادر است

یعنی حسین! دست من آنجا بدست توست

اکبر مرا چو قاسم، قاسم چو اکبر است

چه زیبا می سرایند شاعران این شعر را که از آنان می خواهی که بگویند چرا شعر و شاعری پیشه کرده اند:

شاعر نی ام و شعر ندانم که چه باشد – من مرثیه گوی دل دیوانه خویشم

منبع:ایرنا