جلد کارت شناسایی بدم فقط هزار…
«جلد کارت شناسایی بدم فقط هزار… شش تا ورق داره دوازده تا کارت جا میگیره فقط هزار…»
به گزارش تارود به نقل از فرهنگ نیوز ، «جلد کارت شناسایی بدم فقط هزار… شش تا ورق داره دوازده تا کارت جا میگیره فقط هزار…» این جمله برای بسیاری از خوانندگان این مطلب آشناست؛ چرا که اگر اهل استفاده از مترو برای سیدن به محل کار خود یا دانشگاه باشید، از این دست جملات بارها و بارها در طول روز از سوی فروشندگان دورهگردی که واگنهای متروی تهران را درمینوردند، بیان میشود تا مسافران را به خرید کالاهای خود ترغیب کنند.
رجانیوزنوشت، این روزها متروی تهران بیشتر از اینکه به خاطر جابهجایی مسافرین و سرعت در حمل و نقل عمومی – که الحق والانصاف نقش موثری در کاهش ترددهای مردمی بر روی زمین و ایجاد یک محور امن و سریع برای استفاده مردم داشته است- بر سر زبانها باشد، به خاطر سوژههایی که فروشندگان دورهگرد و دستفروشان برای مسافرین ایجاد میکنند، نقل محافل دوستانه و خانوادگی شده است.
تقریبا هر فردی که حتی برای یکبار هم از مترو برای رسیدن به مقصد خود استفاده کرده باشد، با پدیده دستفروشان و حجم بالای افرادی که از خمیر دندان و شانه و مسواک و مداد تا بسته آموزشی زبان انگلیسی و روسری و جوراب و بادکنک در بساطشان برای فروش پیدا میشود، روبرو شدهاند.
در این میان، شکایت همیشگی مسافران از این افراد که در زمانهای مختلف، از صبح بسیار زود تا شب دیروقت فریاد میزنند تا کالاهای بیکیفیتشان را با قیمتهای عجیب هزار و دوهزار تومان به مردم بفروشند، نه تنها به گوش مسئولان متروی تهران نرسیده بلکه روز به روز بر تعداد این افراد نیز افزوده میشود؛ معضلی که اگر به همین منوال پیش برود و فکری برای آن نشود، تبدیل به یک بحران جدی برای پایتختنشینانی که از خدمات مترو استفاده میکنند، خواهد شد.
شلوغی روزافزون مترو و حجم بالای استفاده مردم از این وسیله برای جابهجاییهای درون شهری نشان از استقبال خوب پایتختنشینان از توسعه مترو دارد اما در این میان، حضور گسترده دستفروشان در ساعات اوج شلوغی که مردم در واگنها به صورت فشرده ایستادهاند، باعث ایجاد مزاحمتهای گسترده میشود و بعضا باعث ایجاد ناراحتی و مزاحمت برای بانوان نیز میشود.
مشخص نیست دستفروشانی که با کیسههای بسیار بزرگ و انبوهی از کالاهی در دست، در ایستگاههای مترو میچرخند و از واگنی به واگن دیگر میروند، چگونه با مسئولان حراست و تامین امنیت مترو برخورد نمیکنند و توسط آنها به خارج از ایستگاهها هدایت نمیشوند تا باعث ایجاد مزاحمت برای مسافران نشوند؟ اساسا چگونه این افراد که ظاهر و رفتار مشخصی دارند و کاملا قابل شناسایی هستند، امکان ورود به مترو و حضور در واگنها را پیدا میکنند؟
