تصاویر پانوراماي فوران گوگرد دهانه آتشفشان دماوند
صعود به قله دماوند از مسیرها و جبه های مختلف آن انجام می شود که هر کدام جذابیت خاص خود را دارد.
صعود به قله دماوند از جبهه شمالی
از تهران كه به سمت آمل می روی در يكي از مسيرهاي دسترسي به شمال كشور قرار ميگيري كه به جاده هراز معروف است. براي صعود به قله دماوند از جبهه شمالي مقصد روستاي ناندل از استان مازندران مي باشد. پس از عبور از پلور، گزنك، تونل وانا، بائيجان و پاسگاه آن در سمت چپ جاده ديگه بايد حواستون رو جمع كنيد تا خروجي روستاي ناندل رو رد نكنيد. بعد از پاسگاه بايجان و عبور از 2 تونل (تونل شماره 9 يا تونل نوراني و تونل شماره 8 يا تونل آيو در جاده هراز) در سمت چپ خروجي دلارستاق و روستاي ناندل با تابلوهايي كاملا مشخص شده است.
جاده خاكي و نه چندان هموار، 16 كيلومتر تا روستاي حاجي دلا، 18 كيلومتر تا ميان ده و 19 كيلومتر تا ناندل فاصله دارد.
ناندل يك خانه كوهنورد دارد كه زير نظر فدراسيون و توسط آقاي صالحي مديريت مي شود: 0122- 3422226
از روستا تا سنگ بزرگ را مي توان با نيسان رفت .
سنگ بزرگ در ارتفاع 2922 متري مبدا حركت براي صعود جبهه شمالي دماوند مي باشد…
بي آبي در جبهه شمالي مهمترين مشكل براي صعود است. به همين دليل مجبور بوديم آب براي دو روز آينده به همراه ببريم كه همين باعث سنگيني بيش از اندازه كوله ها شده بود اما هر بار كه نگاه به ديو سپيد ميانداختيم انرژي مضاعفي ميگرفتيم و گام ها استوار تر مي شد…
در جبهه شمالي امكان كرايه قاطر براي حمل كوله ها از سنگ بزرگ تا پناهگاه 4000متري وجود دارد اما نه به گستردگي جبهه جنوبي! اگر تصميم به استفاده از قاطر داريد بهتر است از درون روستا هماهنگي هاي لازم را انجام دهيد…
جانپناه اول مسیر شمالي در ارتفاع 4010 متري كه به جانپناه 4000 متري نيز معروف است. اين جانپناه در بهترين حالت شايد 20 نفر گنجايش داشته باشد…
غروب خورشيد دماوند در ارتفاع 4000 متري…
درياي ابرهاي دماوند…
سياه كمان(!) در صبح زيباي كوهستان دماوند…
جانپناه دوم مسير شمالي دماوند معروف به پناهگاه 5000 در ارتفاع 4660 متري قرار گرفته است. ظرفيت اين جانپناه هم به مانند 4000 نهايتا 20 نفر مي باشد. نماي دروني جانپناه 5000 دماوند و انواع دست نوشته ها و آرم و علائم و تبليغات!
عبور از كنار يخچال هاي هميشگي دماوند…
تنها چند گام پيش از رسيدن به قله…
شادي صعود به قله پس از ساعت ها تلاش قابل تحسين البرزيها…
به نظر مي آيد امسال فوران گوگرد قله دماوند شدت بيشتري دارد و در شمال قله كاملا حس مي شود…
نماي پانوراماي دهانه آتشفشان دماوند از ورودي جبهه شمالي
نماي پانوراماي جبهه غربي
نماي طلوع خورشيد در ارتفاع 4010 متري دماوند – پناهگاه اول جبهه شمالي…
منفرد بودن قله دماوند در اين نما كاملا معنا پيدا مي كنه…
صعود به دماوند از جبهه غربي
از پلور به سمت سد لار پس از حدود ۱۰ کیلومتر در سمت راست بر روی تابلویی که به سختی خوانده می شود نوشته شده به سمت پناهگاه سیمرغ. این جاده خاکی و بسیار ناهموار است و با نیسان و مینی بوس بنز می توان از آن گذر کرد. کمتر از یک و نیم ساعت بعد در پارکینگ انتهای مسیر قرار خواهید گرفت.
از پارکینگ تا پناهگاه سیمرغ ۳-۴ ساعت کوله کشی خواهید داشت. در جبهه غربی قاطری برای حمل کوله ها تا پناهگاه وجود ندارد. پناهگاه سیمرغ در ۲ طبقه ساخته شده و گنجایش ۳۰-۴۰ نفر را دارد. از این رو همراه داشتن چادر برای صعود غربی یک ضرورت است.
نمای پانوراما از پناهگاه سیمرغ
از پناهگاه تا قله ۶-۹ ساعت زمان نیاز است که با توجه به شرایط تیم صعود و هم چنین شیب زیاد مسیر که در ارتفاع بالای ۵۰۰۰ به خوبی احساس می شود، متغیر می باشد.
بر روی قله – نمای پانوراما از دهانه آتشفشان دماوند
پلور و جاده سد لار در نزدیکی تهران، میعادگاه عاشقان دماوند…
بام ایران قدم های استوار می طلبد (شروع حرکت…)
نمای غروب آفتاب از پناهگاه سیمرغ…
شروع حرکت از پناهگاه در شب مهتابی دماوند…
ماه نیمه شعبان بر فراز دشت لار و دریاچه سد لار…
سایه عظیم دماوند بر پهنه دشت لار…
گروه کوهنوردی البرز بر فراز قله دماوند… (۹ نفر از اعضای تیم ۱۳ نفره با فاصله زمانی ۴۰ دقیقه ای موفق به صعود شدند.)
لاشه گرگ ها و گوسفندان یخ زده بر روی قله، نماد قله دماوند…
دریاچه یخ زده روی قله…
دریاچه سد لار از روی قله…
اسطوره ای بودن قله دماوند در شکل سنگ ها و صخره های روی قله هم دیده می شود. به نظر شما تصویر زیر که درست روی قله قرار گرفته، به کدام یک از نمادهای باستانی ایران شباهت دارد؟
صعود به قله دماوند از جبهه شمال شرقی
برای صعود جبهه شمال شرقی دماوند ۲ مسیر معروف وجود دارد که مبدأ حرکت یکی از آن ها روستای گزنه و دیگری روستای ناندل می باشد که از پناهگاه تخت فریدون به بعد این دو مسیر یکی می شود.
صعود به جبهه شمال شرقی دماوند از روستای گزنه بسیار طولانی می باشد…
نمای روستای گزنه از پناهگاه تخت فریدون قله دماوند
صعود ما از طریق روستای ناندل انجام شد…
دودکش دماوند!
مسیر دسترسی به روستای ناندل را در گزارش صعود جبهه شمالی دماوند می توانید بخوانید و ببیند.
بازی رنگ ها در آسمان بی نظیر دماوند
صبح که از خواب بیدار شدیم و دماوند رخ خود را به ما نمایان کرد، هر کدام برای لحظاتی به زیبای سرسپید ایران زمین خیره شدیم…
بعد که به خود آمدم کمی نگران شدم! دماوند سرسپیدتر از همیشه بود… به نظر می آید صعود دشواری در پیش داشته باشیم…
آسمان نقره گون دماوند…
از ناندل با حدود ۴۵دقیقه نیسان سواری و ۴۰هزار تومان هزینه به گردنه سر یا همان گوسفندسرا می رسیم که نقطه شروع کوهنوردی ما به ارتفاع 2870متر می باشد…
در طول مسیر گردنه سر تا پناهگاه تخت فریدون که حدود ۶ ساعت زمان نیاز دارد، حداقل دو نقطه به برفچال هایی رسیدیم که آب زلالی داشت.
فریدون تخت یا همان تخت فریدون، دشت بازی است در پایین پناهگاهی با همین نام که محل مناسبی برای کمپینگ و شب مانی می باشد: هم آب (برفچال) دارد و هم از بادهای روی یال پناهگاه محفوظ است؛ در عوض صبح و برای صعود به قله یک شیب سنگین یک ساعته را باید اضافه بروید…
محمود تمیمی و محمد والی نژاد
تخت فریدون و در پایین دست آن روستای ناندل دیده می شود…
پناهگاه تخت فریدون در ارتفاع 4388متری واقع شده و حدود ۲۰ نفر گنجایش دارد…
قله ای شبیه به آزادکوه در شمال روستای ناندل دیده می شود که ما را بسیار به اشتباه انداخت!
غروب خورشید از پناهگاه تخت فریدون در جبهه شمال شرقی دماوند…
در پناهگاه تخت فریدون گروهی از کوهنوردانی که از رشت آمده بودند در حال نوشتن یادگاری روی دیوار پناهگاه بودند… این دوستان آنقدر با حرمت کوهستان بیگانه بودند که وقتی پرویز شجاعی دوستانه ازشون خواست که این کار را نکنند به صورت گروهی در دفاع از کار خود برخواستند!!!
شروع حرکت به سمت قله در زیر آسمان پرستاره دماوند…
لحظه طلوع خورشید از فراز کوهستان البرز…
امروز هوا عالیست! ابرهای فراوانی که هرچقدر تلاش کردند نتوانستند بالاتر از این بیایند…
از دیدن این یادگاری خیلی تعجب کردیم! از مهابادی های دوستدار طبیعت و کوهستان بعید بود…
دره یخار یکی از زیباترین مناظر طبیعی را پیش چشم شما به نمایش می گذارد…
در مسیر شمال شرقی دماوند وقتی به بام برفی و یخچال عروسک ها می رسید، برای عبور از یخچال ها باید احتیاط زیادی به خرج دهید به خصوص زمانی که مسیر یخ زده باشد…
در پایین دست دره یخار، زیباترین دره ها رو میشه دید…
دیدن نمای تپه گوگردی از جبهه شمال شرقی، نزدیکی به بام ایران زمین را نوید می دهد…
و خیلی زود کاسه قله را جلوی چشمانم دیدم…
امسال دماوند برای من حال و هوای دیگری داشت؛ دلم طاقت نیاورد و چشم ها را هم بی نصیب نگذاشت… ناب ترین جای ایران… پاک ترین نقطه زمین… عاری از همه زشتی ها و دو رویی ها… میعادگاه همه عاشقان ایران زمین…
پرچم ایران بر بلندترین نقطه فلات ایران
دلم لرزید… دماوند فقط یک کوه نیست… می دونم که اینجا بودن سعادت می خواد… سپاس پروردگار این همه عظمت رو…
نمای پانوراما از کاسه قله دماوند – ورودی جبهه غربی (بر روی عکس کلیک کنید)
به یاد همگی دوستانی که دلشان با ما بود بر بام سرافراز ایران زمین اشک شوق ریختم و جاشون رو خالی کردم:
کاوه فرزانه، یاسر پورصدری، مرضیه بنکدار، مژگان یوسف پور، علی حسینی، فرزانه عابدنیا، مهدی ساقی، آرزو احمدزاده، احد فتاحی، مژگان حسنی، ناصر میزبانی و …
و چه لذتی داشت دیدن تلاش چند تن از کوهنوردان پیشکسوت وقتی که داشتند کاسه قله دماوند را از زباله ها پاکیزه می کردند… وای بر ما کوهنوردان که به خود اجازه می دهیم زباله های خود را بر پیکر دماوند بزرگ برجای بگذاریم!
به پیشنهاد پرویز شجاعی عزیز، این صعود را به نام آرزو میرزایی (فعال عرصه محیط زیست و عکاس حیات وحش و طبیعت ایران زمین) برگزار کردیم…
آرزو، رفتن به مرز بی کرانه هاست…
آرزو، رقصا رقص گلی ست شکفته بر تارک قله ها…
آرزو می شکافد خاک را، می کارد دانه مهر را و در نسیم با دو کوه درخت می آید و می رسد به مهر جان ها…
“کاوه فرزانه”
یکی از ناهنجاری های روی قله دماوند، عادتی ست که از گذشته بوده و با زیاد شدن تعداد کوهنوردان بیشتر به چشم می آید: یادگاری های فرهنگی جدید بر روی قله!
تنها هدف ما رساندن پیام به معتادی است که هنوز در عذاب است… انجمن معتادان گمنام
لیلا، چه زیبا قراقروم و هیمالیا تا ابد منظر تلاش یادآور نام و خاطرات شد. صعودت مبارک… از طرف همنوردان استان کرمان
دوستان عزیز در انجمن معتادان گمنام، خدا خیرتون بده… دست مریزاد… دست بچه های کرمان هم درد نکنه که یاد همنوردشون رو گرامی داشتند.
یادها و پیام ها خوبه اما آیا ما حق داریم هر کدوم برای رساندن یک پیام و یا گرامیداشت یک عزیز،گوشه ای از پیکر کوهستان را زخمی کنیم؟ فکرش رو بکنید در همین دماوند هر سال ۱۰ تا گروه و انجمن یا فرد حقیقی بخواهد پیامی به دیگران بدهد… با این وضعیت تا چند سال دیگه وقتی رو قله دماوند بریم دیگه سنگ های کهنسال دماوند را نخواهیم دید و تن دیو سر سپید زیر ده ها تندیس و نوشته پنهان خواهد شد…
نمای پانوراما از قله دماوند -دره یخار در سمت چپ دیده می شود (بر روی عکس کلیک کنید)
همنوردان عزیز در گروه های کوهنوردی عروج استان تهران، صنعت مس کرمان، پیشگام گرگان، بامدادان و… نیز متاسفانه یادگارهایی بر پیکر دماوند به جا گذاشته بودند.
صعود به قله دماوند از پناهگاه تخت فریدون برای یک تیم نسبتا آماده حدود ۵ تا ۶ ساعت زمان نیاز دارد…
این حاج آقا اینجا نشسته اند دارند تفکر می کنند گویا!
روستاهای ناندل، میان ده و حاجی دلا از چپ به راست دیده می شود…
اسب جوان و بازیگوشی که تا پایین، ما را همراهی کرد…
همنوردان عزیزی که در صعود دماوند شمال شرقی افتخار داشتم در کنارشون باشم:
حمید تجویدیان، محمد شاکری، سمانه آسایی، محمد والی نژاد، شادی گنجی، علی رضا مختار، آرش نقافی، محمود تمیمی، منیژه ناصری، ماهزاده نجار و پرویز شجاعی پارسا.
جبهه شمال شرقی دماوند:
ارتفاع گردنه سر 2870متر – شروع حرکت
ارتفاع پناهگاه تخت فریدون 4388 متر
ارتفاع بام برفی 5057 متر
ارتفاع قله دماوند 5609 متر
