باز هم خبر تارود درباره کفتاردره دماوند تایید شد/ خبرنگاران، محرومیت‌زدائی در اندیشه امام خمینی(ره) را مطالعه کنند

با وجود تاکید پایگاه خبری تارود دماوند مبنی بر اینکه اهالی کفتار دره دماوند از خدمات اجتماعی و رفاهی اولیه محروم هستند و همچنین تایید شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا بر این موضوع در مصاحبه‌ای با فرماندار و رئیس اداره ثبت احوال بعد از اعزام اکیپی به این منطقه محروم، برخی رسانه‌ها بر وارونه جلوه دادن حقیقت تاکید داشتند که خبرگزاری فارس سرانجام با انتشار فیلمی، محرومیت در منطقه کفتار دره و بی‌بهره بودن اغلب ساکنان آن از شناسنامه و خدمات رفاهی و در نهایت گزارش تارود را تایید کرد.

به گزارش پایگاه خبری تارود دماوند، رسانه‌هایی که سعی در وارونه جلوه دادن حقیقت داشتند، بر این نکته تاکید داشتند که کفتار دره از لحاظ تقسیمات کشوری روستا نمی‌باشد و این افراد انسان‌های اولیه نیز نمی‌باشند. در حالی که روستا در تعریف لغوی و بنابر فرهنگ لغت عبارت از یک مرکز جمعیت و محل سکونت و کار تعدادی خانواده که در اراضی به کار کشاورزی اشتغال دارند و درآمد بیشتر آنان از طریق کشاورزی حاصل می‌شود و مقصود خبرنگار لزوما از آوردن واژه روستا، تعریف اداری و سازمانی آن نمی‌باشد و همچنین واژه‌ای به نام انسان اولیه که در گزارش تارود اصلا چنین واژه‌ای به چشم نمی‌خورد نیز تاکید داشتند که تعریف لغوی متفاوتی با انسان محروم دارد.

همچنین این رسانه‌ها تاکید کرده بودند که همه اهالی آن شناسنامه دارند، یارانه می‌گیرند، تحت پوشش کمیته امداد هستند، دخترانشان ازدواج کرده‌اند، هم تردد وجود دارد و هم راه ارتباطی و در آخر مدعی شده بودند که هیچ محرومیتی وجود ندارد و همه چیز به اصطلاح گل و بلبل است و سعی داشتند یک گزارش از محرومیت را، در حالی که با پیگیری سریع مقام‌ عالی شهرستان همراه بود، به آبروی نظام مقدس جمهوری اسلامی گره بزنند و حال آنکه دفاع از محرومان عین آبروی نظام است و شایدسین جیم باشگاه خبرنگاران از مرتضی حیدری که ۱۲ سال گفتگوی ویژه خبری اجرا کرده است و این قول وی که «مهمترین چالش خبر خط قرمزهای آن است که البته به نظر من 90 درصد خط قرمزها وجود خارجی نداره و ناشی از محافظه‌کاری ما و همکاران است و 10 درصد آن واقعی است که اگر این 10 درصد واقعی را رعایت کنیم و این 90 درصد را بتوانیم ریسک کنیم و از آن عبور کنیم خبرهای ما بسیار جذاب می‌شود خود من بارها از آن‌ها عبور کردم و هیچ اتفاقی نیافته است.» برای آنها حجت باشد.

با فضاسازی‌های رسانه‌ای، یکی از خبرنگاران، همراه تیم اعزامی به کفتار دره فرستاده شد که صحت این محرومیت و بی‌بهره بودن اهالی این منطقه از خدمات اولیه اجتماعی و رفاهی را بار دیگر به تصویر کشید و صحه‌ای مجدد بر خبر «کفتار دره دماوند؛ مردمان از یاد رفته‌ای که نه شناسنامه دارند و نه یارانه + تصاویر و فیلم» گذاشت.

خبرگزاری فارس در فیلم منتشر شده آورد: سیاوش جعفری، رئیس شورای اسلامی روستای گرمابسرد با بیان اینکه روستای گرمابسرد شش الی هفت کیلومتر با راه آهن فاصله دارد، که رفت و آمد با پیاده‌روی ممکن است. وی در پاسخ به سوال خبرنگار که در کفتار دره چند نفر ساکن هستند، پاسخ داد که کفتار دره دو چشمه می‌باشد که چشمه کفتار دره بالا و چشمه کفتار دره پایین می‌باشد. پیش از اینکه مردم دامداری داشتند، مردم بیشتری در اینجا ساکن بودند. تا چند سال پیش هم حدود چهار خانوار بودند که تعدادی آنها از دنیا رفتند.

کفتار دره

*فرزندان محمدعلی شناسنامه و یارانه ندارند/ دو فرزندم ازدواج نکرده در خانه است

یکی از اعضای کفتار دره دماوند در پاسخ به سوال خبرنگار که آیا دوست ندارید به شهر بیایید، می‌گوید در شهر درآمد نداریم که بخواهیم به شهر بیاییم و در آنجا گذران زندگی می‌کنیم و مجبوریم. او در پاسخ به این سوال که بیمه روستایی یا درمانی ندارید پاسخ می‌دهد که کارت مریضی داریم و در پاسخ به این سوال خبرنگار که در برخی از سایت‌ها گفته‌اند که شناسنامه ندارید و یارانه هم نمی‌گیرید، جواب می‌دهد که بچه‌های من شناسنامه دارند. او در پاسخ به دیگر سوال خبرنگار که شما گرمسار زیاد می‌روید پاسخ می‌دهد که یکسال یا دو سال یک مرتبه می‌روم. همچنین در پاسخ به سوال خبرنگار که فرزندانتان ازدواج کرده‌اند می‌گوید که دو تا پسر و دو تا دخترم ازدواج کرده‌اند؛ اما دو تای آن‌ها خانه‌دار هستند. رییس شورای گرمابسرد می‌گوید که پنج سال پیش پیگیر شدیم و برای محمد علی و همسرش شناسنامه گرفتیم، اما برای بچه‌هایشان نتوانستیم بگیریم؛ زیرا که یک سری کارهای رفت و آمد به تهران داشتند که با توجه به اینکه پنج تای آن دختر است ممکن نبود. البته محمدعلی شناسنامه زمان شاه داشت که گم کرده بود که از روی کارت پایان خدمت شناسنامه برای وی گرفتیم.

این پیرمرد با صفا زاغه‌ی پدر بزرگش و زاغه‌ای هم که خودش که بیست سال پیش احداث کرده است را نشان می‌دهد. وی از استفاده از چراغ دستی برای روشنایی اشاره می‌کند و در پاسخ به سوال خبرنگار که اینجا خطر ندارد، می‌گوید گرگ زیاد آمده که خطر دارد. او در پاسخ به سوال خبرنگار که آیا شما مریض هستید، جواب می‌دهد که یکبار سکته کردم که در بیمارستان امام حسین (ع) بستری شدم.

کفتاردره

*فرزندان حاجی حسینی هم نه شناسنامه دارند، نه یارانه و هیچکدام از فرزندانش هم ازدواج نکرده‌اند/ بچه‌ها به روستاهای دیگر نرفته‌اند

سرپرست خانواده بعدی نیز اظهار می‌دارد که شناسنامه‌ام پیش دهیار است و قرار است تکمیل کند و قرار است برای من بیاورد و خیلی وقت است که پیشش نرفته‌ام. وی در پاسخ به سوال خبرنگار که درآمدتان چقدر است؟ جواب می‌دهد که ما انار و قیسی داریم که انارمان بد هم نیست، اما کم آب شدیم و چشمه‌هایمان خشک شده است و به سختی درخت‌ها را زنده نگه داشته‌ایم. حاجی حسینی در پاسخ به سوال خبرنگار که به شما از طرف دولت سهام، کمک یا یارانه‌ای تعلق می‌گیرد، می‌گوید که اگر شناسنامه را بدهند دو مرحله ما گرفتیم از خودم و زنم. وی در دیگر سوال خبرنگار(که گویا محرومیت را همان اولیه بودن می‌داند!) که می‌پرسد که آیا قطار سوار شده‌اید، با غرور مردانگیش می‌گوید آری قطعا سوار شده‌ام و با قطار به گرمسار می‌رویم. دختران حاجی حسینی نیز برای چرای گوسفندان به کوه رفته بودند و در فیلم حضور نداشتند. آقای حاجی حسینی و همسرش کارت ملی داشتند.

نماینده ثبت احوال نیز می‌گوید درخواستی برای شناسنامه بچه‌های این خانواده وجود ندارد. پدر و مادر خانواده سند سجلی ندارند، اما بچه‌هایش اصلا سند ندارند.

در ادامه در بحثی نیز می‌گوید فرزندان بیرون نرفته‌اند که رییس شورای اسلامی گرمابسرد پاسخ می‎‌دهد که تا گرمابسرد آمده‌اند و به اطراف نرفته‌اند.

رییس شورای شهر گرمابسرد در پاسخ به این سوال خبرنگار که اینها شناسنامه نمی‌خواهند، پاسخ می‌دهد که می‌خواهند، اما از این آمد و رفت عاصی می‌شوند و نمی‌توانند زندگی را ول کنیم و پنج بار پزشکی قانونی و این طرف و آن طرف بیاییم و اگر اداره‌ها محبت کنند و کارهای آنها را آسان کنند، اینها طالب شناسنامه هستند.

کفتار دره دماوند

*خبرنگاران محرومیت زدائی در اندیشه امام خمینی(ره) را مطالعه کنند

هر چند برخی افرادی که شاید به قول مرتضی حیدری برای خودشان خط قرمزهای محافظه‌کاری کشیده‌اند، سعی در زدودن چهره این محرومیت در فاصله‌ای کیلومترها دورتر از این عزیزان داشتند، اما محرومیت آنقدر پررنگ بود که با هیچ خط و قلمی نمی‌شد آن را پاک کرد.

حضرت امام خمینی (ره) در 21 فروردین 1358 یعنی دقیقا 9 روز بعد از اعلام نظام جمهوری اسلامی ایران، در اولین اقدام اولویت بندی شده خود، در پیامی به ملت با اعلام افتتاح حساب شماره 100 به منظور خانه سازی برای مستضعفان، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی را بنیان می نهند.

«همه آرمان و آرزوى ملت و دولت و مسئولین کشور ما است که روزى فقر و تهیدستى از جامعه ما رخت بربندد و مردم عزیز و صبور و غیرتمند کشور از رفاه در زندگى مادى و معنوى برخوردار باشند. خدا نیاورد آن روزى را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما پشت کردن به دفاع از محرومین و رو آوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد و اغنیا و ثروتمندان از اعتبار و عنایت بیشترى برخوردار شوند. معاذ اللَّه که این با سیره و روش انبیا و امیر المؤمنین و ائمه معصومین- علیهم السلام- سازگار نیست، دامن حرمت و پاک روحانیت از آن منزه است، تا ابد هم باید منزه باشد و این از افتخارات و برکات کشور و انقلاب و روحانیت ما است که به حمایت از پابرهنگان برخاسته است و شعار دفاع از حقوق مستضعفان را زنده کرده است. از آنجا که محرومیت‏زدایى، عقیده و راه و رسم زندگى ما است، جهانخواران در این مورد هم ما را آرام نگذاشته‏اند و براى ناتوان ساختن دولت و دست‏اندرکاران کشور ما حلقه‏هاى محاصره را تنگتر کرده‏اند و بغض و کینه و ترس و وحشت خود را در این حرکت مردمى و تاریخى تا مرز هزاران توطئه سیاسى- اقتصادى ظاهر ساخته‏‌اند و بدون شک جهانخواران به همان میزان که از شهادت طلبى و سایر ارزش‌هاى ایثارگرانه ملت ما واهمه دارند، از گرایش و روح اقتصاد اسلام به طرف حمایت از پابرهنگان در هراسند و مسلّم هر قدر کشور ما به طرف فقرزدایى و دفاع از محرومان حرکت کند، امید جهانخواران از ما منقطع و گرایش ملتهاى‏ جهان به اسلام زیادتر مى‏شود.» (صحیفه امام، ج‏20، ص: 341 و 342)

لذا گزارش محرومیت‌ها و رسیدگی سریع مسئولان به آن، عین آبروی نظام است و تارود افتخار می‌کند که تنها با هدف محرومیت‌زدایی از چنین مردمانی گام برداشت و با اقدام خوب مسئولان مواجه شد.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا