امام محمد باقر(ع) چشمه جوشنده علم و حکمت و دانش
هفتم ذی الحجه مصادف با شهادت پنجمین ستاره امامت، چشمه جوشنده علم و حکمت، نهال گلشن دین و سپهر دانش و بینش حضرت امام محمد باقر (ع) است.
مشهورترین لقب آن حضرت ˈباقرˈ به معنای شکافنده علوم، گشاینده پیچیدگی های دانش و معارف اسلامی است و ایشان دارای خصایص ستوده و آشنا به آداب اسلامی و محضر آن حضرت مرکز تجمع علما، دانشمندان، راویان حدیث و خطیبان بود.
امام محمد باقر (ع) در راه نشر معارف اسلام، فعالیت های علمی و مبارزه عقیدتی – معنوی همواره مورد آزار و اذیت حکومت امویان و عباسیان قرار داشت.
امام جمعه دماوند درباره نقش امام محمدباقر (ع) در تثبیت هر چه عمیق تر دین در دوره امامت ایشان گفت: از جمله تلاشهای مهم و اساسی آن امام همام همین قدر که در دوره خود تبیین شیوه های اصولی و صحیح استنباط حکم شرعی از منابع دینی بود و هر چه بیشتر به اعتلا و توانمندی فقه شیع غنا بخشید.
حجت الاسلام والمسلمین ˈمحمد علاالدینیˈ افزود: امام باقر (ع) توانست اجتهاد را در میان دانشمندان علوم اسلامی نهادینه کند و با تدوین قواعد علم اصول و آموزش آن به شاگردان مکتب اسلام گام مهم و اساسی در این عرصه بردارد.
وی افزود: تاسیس علم اصول و قواعد آن در زمان امامت ایشان در حقیقت نقطه عطفی برای سیراب کردن دانشمندان راستین و کوشای اسلامی از محضر معدن علم الهی و چشمه جوشان دانش و بینش و حیاتی بود تا در این عرصه بتوانند به کسب دانش و معرفت در زمان خود بپردازند.
رییس شورای تبلیغات اسلامی شهرستان دماوند نیز در خصوص آن امام همام گفت: مدت بیست سال معاویه و کارگزارانش در مرزهای اسلامی به کمرنگ کردن حقایق و علوم اسلامی پرداختند، اما امام سجاد(ع) و فرزند بزرگوارشان امام محمد باقر(ع) پس از واقعه کربلا به اصلاح عقاید بد مردم به خصوص در مسأله امامت و رهبری بسیار تلاش کردند.
حجت الاسلام والمسلمین ˈمحسن کرمانیˈ افزود: امام محمد باقر(ع) معارف اسلامی را از جهات مختلف تعلیم دادند به طوری که این شیوه ارزشمند تعلیم سبب پایه گذاری دانشگاه آموزش تعالیم و احادیث علوم اسلامی در زمان امامت امام جعفر صادق(ع) با چهار هزار شاگرد شد.
وی افزود: در زمان امام محمد باقر(ع) مردم کم کم لذت آشنایی با علوم اهل بیت و معارف دینی را درک کرده و همانند تشنه ای که سالها از آب گوارا محروم بوده به سوی فتح دروازه های علم و فرهنگ حرکت کردند.
حجت الاسلام کرمانی گفت: امام باقر (ع) در روزگار امامت خود درباره رهبری بر حق امت، چگونگی اداره اجتماع اسلامی و اینکه یک رهبر در جامعه اسلام باید چه خصوصیاتی داشته باشد، تأکید بسیار داشتند.
ترجمه کتاب های فلسفی و همچنین دروس فقه قضا، عقاید، کلام، اخلاق و احادیث نبوی در دوران امامت امام باقر(ع) شکل گرفت و به تربیت شاگردانی عالم و عامل مانند ˈامام شافعیˈ پرداختند.
دوران امامت امام محمد باقر(ع) نوزده سال طول کشید که تدوین مکتب بزرگ فقهی، فکری، فرهنگی، فلسفی و جهان بینی خاص الهی پایه ریزی شد.
* خصایص و ویژگیهای اخلاقی امام محمد باقر(ع)
امام مؤدب به آداب اسلامی بود، سیرت و صورتش ستوده بود، بسیار گشاده رو و خوش برخورد بود، همیشه لباس تمیزمی پوشید، از نیازمندان دستگیری می کرد، به عیادت بیماران می رفت، با همه اصحاب مصاحفه می کرد و در این باره می فرمود: مصافحه کردن (دست دادن) کدورت های درونی را از بین می برد و گناهان دو طرف همچون برگ درختان در پاییز می ریزد.
از دیگر صفات اخلاقی امام باقر(ع) این بود که در روزهای گرم تابستان به مزارع و نخلستان ها می رفت و به کشاورزان و کارگران در بیل زدن زمین و برداشت محصول کمک می کرد.
