معرفی مفاخر دماوند/ «نورس»؛ شاعر دماوندی و شاگرد مکتب صائب تبریزی
محمدحسین دماوندی، متخلص به «نورس»، از شاعران برجسته و نامآشنای شهرستان دماوند و از شاگردان صائب تبریزی در سبک هندی به شمار میرود.
به گزارش پایگاه خبری تارود، این شاعر دماوندی، زاده شهر دماوند بود و دوران رشد و بالندگی خود را نیز در همین دیار سپری کرد. با وجود جایگاه ادبی نورس، اطلاعات دقیقی از تاریخ تولد وی در منابع تاریخی ثبت نشده است و برخی منابع، سال وفات او را ۱۱۰۵ هجری قمری ذکر کردهاند.
درباره چگونگی مهاجرت نورس از دماوند و جزئیات سفر او روایت مشخصی در دست نیست، اما آنچه مسلم است، حضور وی در شهر اصفهان ـ پایتخت دولت صفوی و کانون سیاست، مذهب، هنر و دانش آن دوران ـ نقش مهمی در شکوفایی استعداد شعری او داشته است.
نورس در اشعار خود، بهویژه در غزلیات، از مضامین عمیق عرفانی و مذهبی بهره برده است؛ از جمله غزل ۱۶۷ دیوان او که در وصف حضرت صاحبالزمان (عج) سروده شده و از نمونههای شاخص شعر آیینی در سبک هندی به شمار میرود.
دیوان اشعار نورس به کوشش «حمید مشهدیآقایی» و توسط «انتشارات مهر هشتم» منتشر شده و شامل حدود ۶ هزار بیت در قالبهای غزل، متفرقات، مطالع، رباعیات، قطعات، مثنویات و قصائد است. نورس علاوه بر شاعری، در زمره خطاطان برجسته دماوندی نیز قرار دارد.
معرفی و بازشناسی مفاخر فرهنگی و ادبی همچون نورس، گامی مؤثر در پاسداشت هویت تاریخی و فرهنگی شهرستان دماوند و انتقال میراث ادبی این دیار به نسلهای آینده است.
انتهای پیام/
