امروزه با پیشرفت هایی که در حوزه وسایل ارتباط جمعی صورت گرفته ، استعمار جغرافیایی نیز با تغییر رویکرد همراه بوده و جای خود را به امپریالیسم فرهنگی داده است و با وضع قوانینی مثل جریان آزاد اطلاعات که پس از پایان جنگ جهانی دوم توسط ایالات متحده آمریکا مطرح شد و در سازمان ملل متحد نیز به تصویب رسید، عملا جریان سازی رسانه ای را در اختیار بنگاه های تبلیغاتی غرب و به ویژه آمریکا قرار داده است و هر ایدیولوژی را که به مقابله با این جریان حاکم بپردازد را سرکوب و منکوب می کند.
پس از انتخابات 88 نیز که در نهایت به فتنه ای گسترده انجامید، شبکه های فارسی زبان خارجی دچار پوست اندازی شده و به جای آنکه مواضع سیاسی و فرهنگی خود را صریحا اعلام کنند، مانند ماری خوش خط و خال که زهرش را در نیش پنهان کرده با تولیدات گسترده و خرید حق پخش برنامه های گران قیمت خارجی در حوزه سرگرم سازی مخاطب جوان ایرانی به فعالیت پرداختند که در این میان، شبکه تلویزیونی« من و تو» از مهمترین آن ها بشمار می رود.
شبکه تلویزیونی «من وتو» در سال 1389 به صورت رسمی فعالیت خود را در ساختمان سابق شبکه «بی.بی. سی» در لندن آغاز کرد. این رسانه در ابتدا با تولید برنامه های به اصطلاح سرگرم کننده و رویکردی به ظاهر غیر سیاسی توانست بخشی از نسل جوان ایرانی داخل کشور را به خود جذب کند و سپس با تهیه برنامه هایی مانند: بفرمایید شام، تغییر ذایقه خوراکی، پوشاک و حتی مناسبات اجتماعی و ارتباطی مخاطب ایرانی را مد نظر قرار داد که البته این راهبرد همچنان پابرجا است. در ادامه پروژه نفوذ نیز با گزینش اخبار و موضع گیری های مغرضانه ی سیاسی و دعوت از فعالین ضد انقلاب که در پوشش حامیان حقوق بشر، همجنس گرایی و بهاییت در برنامه های تحلیلی این شبکه حضور داشتند، ماهیت سیاسی خود را برای مردم ایران روشن ساخت. اما آن چه اخیرا بیش از پیش اندیشه های مدیران پرده نشین من و تو را بازتاب می دهد، تهیه و پخش مستند های مانند: « 37 روز» و « رضا شاه» می باشد که به طرز ناشیانه ای واقعیات تاریخ معاصر ایران را تحریف کرده و حتی اعتراض گروه های سیاسی مختلف را نیز به همراه داشته است.
نکته قابل بحث دیگر اینکه ، شبکه تلویزیونی« من و تو» خود را به لحاظ اقتصادی، رسانه ای کاملا مستقل معرفی کرده و مدعی است که از هیچ ارگان و سازمانی تامین اعتبار نمی شود و این یکی دیگر از دروغ های غیر قابل باور این شبکه محسوب می شود، چرا که هیچ رسانه ای در دنیا بدون استفاده از آگهی های بازرگانی،کمک های مردم ( تله تان) و یا کمک های نهاد های سیاسی و سری توان ماندگاری روی فرکانس های گران قیمت ماهواره را ندارد. ضمن آنکه، مدیران این شبکه که مرجان و کیوان عباسی نام دارند، هرگز جلوی دوربین های شبکه خود قرار نگرفته و برای مخاطبین « من و تو» به هویتی ناشناخته بدل گشته اند.
در پایان لازم به ذکر است به این مساله بپردازیم که تنها راه مقابله با شبکه هایی مثل«من و تو» که حیثیت فرهنگی مردم ایران را با ترویج فرهنگ عریانی، روابط افسار گسیخته جنسی و دروغ های سیاسی هدف گرفته اند، استفاده از سلاح رسانه می باشد و از آن جایی که رسانه بدون مخاطب فاقد ارزش است ، بنابراین توجه به جذب مخاطب از طریق تولیدات رسانه ای جذاب، سرگرم کننده و آگاهی بخش از اهمیت فراوان برخوردار است که این امر نیازمند تخصیص منابع مالی گسترده از سوی نهاد هایی مانند: دولت می باشد که متاسفانه چند سالی است بودجه قابل قبولی را به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تخصیص نداده است که این اقدام نتیجه ای جز ریزش مخاطبین رسانه ملی در بر نداشته است.
انتهای پیام/